به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پاسخ به سؤالِ یک پرسشگر از مرکز ملی پاسخگوئی به سوالات دینی ارائه شده است:
پرسش:
نور و ظلمت دو مفهوم متضادند که در قرآن کریم نیز هردو بهکار رفته است، باوجوداینکه کاربرد آنها در قرآن فراوان است، ولی سؤال این است که چرا در قرآن، نور بهصورت مفرد ولی ظلمات بهصورت جمع بهکار رفته است؟
پاسخ:
قرآن کریم، کتاب هدایت و نور، سرشار از ظرایف بیانی و شگفتیهای زبانی است که هر یک دریچهای بهسوی معانی عمیق و لایههای پنهان این کلام الهی میگشاید. در زبان وحی، واژگان، مهندسی شدهاند که در میان این ظرایف مهندسیشده، یک تفاوت ساده، اما پرمعنا همواره نظر مفسران، زبانشناسان و اندیشهمندان اسلامی را به خود جلب کرده است: در تمام قرآن، واژه «نور» تنها بهصورت مفرد بهکار رفته؛ درحالیکه واژه «ظلمت» همیشه به شکل جمع «ظلمات» بهکار رفیروت – لبنان، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، ۱۳۵۲ ش، ج ۱۲ ص ۷.
۲. طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت – لبنان، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، ۱۳۵۲ ش، ج ۱۲ ص ۷.
۳. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ایران – تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ ش، چاپ سی و دوم، ج ۲ ص ۲۸۶.
۴. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، تسنیم، ایران – قم، نشر اسراء، ج ۲۴ ص ۳۶۶؛ طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت – لبنان، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، ۱۳۵۲ ش، ج ۷ ص ۷.
۵. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، تسنیم، ایران – قم، نشر اسراء ، ج ۲۲ ص ۱۹۳؛ و مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ایران – تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ ش، چاپ سی و دوم، ج ۲ ص ۲۸۶.