امروز واژه «زرنگی» از معنای هوشمندی و درایت تهی شده و به معنای دور زدن قانون، نادیده گرفتن حق دیگری و بهرهکشی از فرصتهای ناعادلانه تغییر ماهیت داده است.
به گزارش خبرنگار مهر،در حافظه تاریخی و ادبی ایران، «قهرمان» کسی بود که برای حقیقتی فراتر از منافع شخصی، از خود میگذشت؛ پهلوانی که دستگیر ضعیف بود و بازرگانی که «اعتبار» را مقدستر از «سود» میدانست. اما در دهههای اخیر، چرخدندههای فشارهای خردکنندهی اقتصادی و بیثباتیهای اجتماعی، تعریف «موفقیت» را در ذهنیت جمعی دگرگون کرده است. امروز واژهی «زرنگی» از معنای هوشمندی و درایت تهی شده و به معنای «دور زدن قانون»، «نادیده گرفتن حق دیگری» و «بهرهکشی از فرصتهای ناعادلانه» تغییر ماهیت داده الی، بزرگترین زنگ خطر برای بقای یک تمدن است. ثروت اقتصادی بدون پشتوانهی اخلاقی، به زودی در گرداب فساد و بیاعتمادی بلعیده خواهد شد. زرنگی واقعی، نه در فریب دیگران، بلکه در ساختن جهانی است که در آن بتوان با آرامش و اعتماد زندگی کرد.
ما نیازمند حرکت به سمت «انسان فضیلتمند» هستیم؛ کسی که بداند «برنده شدن» به قیمت باختن انسانیت، بزرگترین شکست است. احیای سرمایه اجتماعی در ایران، پیش از آنکه نیازمند برنامههای پیچیدهی اقتصادی باشد، محتاج یک بیداری اخلاقی است تا دوباره درستکاری به جای زرنگی، سکهی رایج بازار زندگی شود. تنها در آن صورت است که میتوان به ساختن آیندهای پایدار و انسانی امیدوار بود.