این روزها بانک مرکزی در تدارک آغاز به کار بازار جدیدی به نام بازار ارز تجاری است تا آن طور که معاون ارزی فرزین گفته است هدفگذاری تکنرخی شدن ارز، عملیاتی شود.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، اگر به هفت سال قبل بازگردیم، با کلیدواژهای روبهرو میشویم که برای اولینبار در ادبیات ارزی بانک مرکزی رونمایی شد و آن ارز نیمایی است.
بانک مرکزی، سال ۱۳۹۶ و در حالی که بهای دلار در کانال ۴ هزار تومان در نوسان بود، سامانه ارزی جدیدی با عنوان نظام یکپارچه معاملات ارزی (نیما) را با هدف تسهیل تامین ارز رونمایی کرد تا نرخ ارز در این سامانه بر اساس عرضه و تقاضا میان خریدار و متقاضی ارز، به اصطلاح کشف شود، رویکردی که بر عدم دخالت در سازوکار کشف نرخ ارز تاکید داشت، اما به مرور با دخالتهای بازارساز، سمت و سوی دستوری به خود گرفت و در نهایت نرخ دلار نیمایی در بانک مرکزی، به رانتی ارزی برای دریاف کنندگان این ارز تبدیل شود. روندی که پس از هفت سال، حالا با برنامه جدید سیاست گذار ارزی به پایان راه رسیده است و قرار است مسیری جدیدی توسط بانک مرکزی تحت عنوان بازار ارز تجاری مرکز مبادله ارز و طلای ایران یا همان دلار توافقی، در پیش گرفته شود.
بانک مرکزی در این خصوص اعلام کرده است: از روز شنبه ۲۴ آذرماه ۱۴۰۳، عرضهکنندگان و تقاضاکنندگان در سامانه نیما، میتوانند نسبت به انجام معامله بر اساس نرخهای توافقی ور میشدند، حالا باید با دلار ۶۰ و چند هزار تومانی وارد شوند. در نتیجه فشار تورمی بر دخلوخرج مردم از نتایج چنین رویکردی است.
به باور این گروه، در شرایط فعلی اقتصاد ایران و تحریمهایی حاکم بر فضای تجارت خارجی، سیاست بانک مرکزی برای رسیدن به ارز تکنرخی، محکوم به شکست است و نسخه فرزین برای دلار با کلیدواژه حذف نیما، مصداق این ضربالمثل است که با این دستفرمان ارزی، اقتصاد ایران هم زمان هم چوب را میخورد و هم پیاز را.
با این حال، مدتی باید صبر کرد و دید که سرانجام دو دیدگاه موافق و مخالف سیاست جدید فرزین چیست و حرف کدام یک درست است و چه تأثیرات مثبت و منفی بر معیشت و اقتصاد خواهد داشت؟ آیا دلار تجاری نیز به سرنوشت دلار نیمایی دچار میشود یا بالاخره دلار تکنرخی در اقتصاد ایران خودنمایی میکند؟