03 فروردین 1397 – 04:27
یک اقتصاددان معتقد است اینکه هر فرد یا سازمانی بدون توجه به اصول اولیه اقتصادی، اقدام به راهاندازی یک بنگاه اقتصادی یا خط تولید کند و با ناکارآمدی یا عدم استفاده از دانش روز یا حتی عدم استفاده از توان مدیریت مناسب اقدام به تولید کالا یا خدمات بی کیفیت و با قیمت بالا نماید، لزوما نباید مصداق حمایت از کالای ایرانی قرار گیرد.

به گزارش سیتنا، فرشاد وکیلزاده در گفتوگو با ایسنا درباره نامگذاری سال ۹۷ به عنوان سال “حمایت از کالای ایرانی”، اظهار کرد: رهبر معظم انقلاب چندین سال است که در نامگذاری سالها، محوریت را بر اقتصاد، اقتصاد مقاومتی، خودکفایی اقتصادی و حمایت از تولید و اشتغال قرار دادهاند اما وجه تمایز شعار امسال نسبت به سالهای قبل همانطور که ایشان شخصا اشاره نمودند، مخاطب قرار دادن آحاد جامعه در کنار مسئولان است و این نکته از نظر من فوقالعاده مهم است. در تمامی جوامع دمکراتیک، ستون اصلی خود مردم هستند، تا زمانیکه عزم جدی در مردم وجود نداشته باشد، حتی اگر مسئولان هم بخواهند کاری کید ایشان بر کالای ایرانی، صرفا جهت ملموس نمودن مسائل است.
وی ادامه داد: به نظرم فضای مجازی نیز میتواند از ابعاد مختلف کمک کننده باشد، اما باید به ماهیت آن توجه شود، کسب و کارهای مجازی عمدتا پلتفرمهای عرضه کالا و خدمات هستند و به نوعی میتوان گفت آنها تولید کننده کالا و خدمات نیستند، مثلا یک فروشگاه اینترنتی، هر چند خدمتی به عنوان عرضه کالا را انجام میدهد، اما لزوما تولید کننده محصول نیست، یا یک پلتفرم فروش بلیت، خود عرضه کننده خدمات هوایی یا ریلی نیست.
وکیل زاده افزود: اما فضای مجازی به شدت میتواند درجهت دهی و کمک به رشد بخشها نقش داشته باشد، مثلا با ارائه اطلاعات کامل از مراکز و مکانهای گردشگری و جذابیتهای طبیعی و تاریخی کشور منجر به جذب گردشگر خارجی شود، اما این فقط بخشی از جریان است، بخشی دیگر مسائل کلان سیاسی و سیاستهای کلی کشور است که خارج از حیطه اختیارات بخش خصوصی و فضای مجازی است.
انتهای پیام
