چرا وعده‌های الهی برای جمع است؟ درسی همیشگی از عاشورا

یادداشت مهمان_ رحیم کارگر، عضو هیات علمی پژووهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی؛

عاشورا، یک «درسِ همیشگی» است که باید جامعۀ اسلامی را صالح کرد؛ چراکه وعده‌های الهی، برای جمع است، نه فرد. و اگر جمع، صالح نشود، نه تنها وعده ظهور محقق نمی‌شود، بلکه جامعه به جایی می‌رسد که امامِ خود را تنها می‌گذارد و زمین، از خونِ صالحان آغشته می‌شود…. این، همان معنای عمیقِ «انتظارِ فرج» است: انتظار، یعنی ساختنِ آن جمعِ صالحی که استحقاق تحقق وعده الهی را داشته باشد؛ و عاشورا، هشدارِ همیشگیِ تاریخ است که اگر چنین نکنیم، خوف جای امنیت را می‌گیرد و ظلم بر عدل چیره می، فقط استضعاف سبب پیروزی بر دشمنان و حکومت بر روی زمین نیست؛ بلکه وجود ایمان و کسب شایستگی‌ها نیز بایسته است و مستضعفان جهان، تا زمانی که این دو اصل را زنده نکنند، به حکومت روی زمین نخواهند رسید.

در منابع اهل سنت از پیامبر اکرم (ص) روایت شده است: «یَخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَیُوَطِّئونَ لِلمَهدِیِ سُلطانَهُ» ؛ « مردمی از مشرق قیام می کنند و زمینه حکومت مهدی را فراهم می آورند» ( کنزالعمّال ، ح ۳۸۶۵۷ ).