مصوبه اخیر حجاب و عفاف ضرورت بازخوانی زمینه ها و شیوه های قانونگذاری را دوچندان کرده است. آیا در هر زمانی می توان به اسم قانونگذاری، برای هر حوزه ای آیین نامه و قانون نصویب کرد؟
به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، این که قانون بد، بهتر از بی قانونی است، در مورد موضوعاتی است که نسبت به آن، چالش و برخوردهایی وجود دارد . بر این اساس قانون، حتی اگر بد باشد، بالاخره به نحوی مساله را حل خواهد کرد.
اما در عرصه ای همانند عرصه فرهنگ و اجتماع، باید با وسواس بیشتری به این موضوع اندیشید. به راستی، وضع کردن قانون، درباره موضوعی که فعلا یا برای همیشه، مساله و معضل محسوب نمی شود، آیا می تواند قانون خوبی باشد. به عنوان مثال اگر قانونی وضع شود که از فردا، همه دانش آموزان ایرانی، هر روز باید به والدین خود به مدرسه بروند و هیچ کس حق ندارد از سرویس مدارس استفاده کند. این تصمیم حتی اگر به خاطر همه گیر شدن اتفاقات ناگوار در سرویس های مدارس هم باشد، اما قانونی بد است که از نامساله، مساله ساخته و حالا خود در حل ان مانده است.
به راستی، وضع کردن قانون، درباره موضوعی که فعلا یا برای همیشه، مساله و معضل محسوب نمی شود، آیا می تواند قانون خوبی باشد؟ل مواجه شود، قوه قضائیه میتواند وارد عمل شده و بر اجرای درست آن نظارت کند.
وی درباره مباحث پیش امده درخصوص قانون عفاف و حجاب، خاطرنشان کرد: در مجموع، مسئله اصلی این است که قوانین باید به گونهای تنظیم شوند که پاسخگوی نیازهای روز جامعه باشند و امکان تطبیق با تغییرات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی را داشته باشند.
در این میان، مسئولان کشور باید با استفاده از ابزارهای قانونی و سیاستگذاری، بهطور مستمر قوانین را بازنگری کرده و در صورت نیاز آنها را اصلاح کنند. این فرآیند باید بهطور شفاف و با مشارکت مردم صورت گیرد تا بتوان به بهترین نحو ممکن مشکلات جامعه را حل کرد.