صنایع هوافضای چین در دو دهه اخیر به دستاوردهای چشمگیری رسیده و نیروی هوایی ارتش آزادیبخش خلق (PLAAF) اکنون یکی از بزرگترین ناوگانهای جنگندههای نسل پنجم پنهانکار جهان را در اختیار دارد.
به گزارش گجت نیوز، جنگنده چنگدو J-20 با لقب «اژدهای قدرتمند» (Mighty Dragon) از یک نمونه آزمایشی به ستون فقرات استراتژی چین برای دستیابی به برتری هوایی در غرب اقیانوس آرام تبدیل شده است. با این حال، به رغم قابلیتهای فنی و سرعت تولید بالای جنگنده پنهانکار چین، نقطه ضعف اصلی آن نه در طراحی پیشرفته یا موتورهایش، بلکه در آموزش و تربیت خلبانانی است که قادر به بهرهبرداری کامل از تواناییهای این پرنده جنگی باشند.
این معضل اساسی میتواند سرعت پیشرفت نیروی هوایی چین را در رقابت با قدرتهای غربی به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد.
ساخت جنگنده نسل پنجم آسانتر از پرورش خلبانان ماهر
هواپیماهای جنگنده مدرن، شاهکارهای مهندسی به شمار میروند و ساخت آنها نیازمند سرمایهگذاری هنگفت، ظرفیت صنعتی بالا و زمان کافی است. هر قدرت بزرگی میتواند با صرف منابع لازم، هواپیمایی توانمند بسازد؛ اما تربیت خلبانان نخبه برای به پرواز درآوردن این ماشینهای پیچیده، مسئلهای کاملاً متفاوت است.
یک خلبان جنگنده نسل پنجم تنها کسی نیست که بتواند یک هواپیمای پیشرفته را به پرواز درآورده و فرود آورد؛ بلکه باید قادر باشد حجم عظیمی از اطلاعات را همزمان مدیریت کرده و در شرایط نبرد هوایی فشرد const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();