«آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها
سینماسینما، آریو همتی
«آشغالهای دوست داشتنی» با بازی برون گرای درون ریز شیرین یزدان بخش، بازی برون گرای برون ریز هدیه تهرانی، بازی برون گرای برون ریز صابر ابر، بازی برون گرای درون ریز حبیب رضای خود حفظ میکند.
معنای متکثری که رامین (رضایی ) با حذف معانی ثابت به خود میگیرد در واقع یکی دیگر از ترسهای از خودبیگانگی او توسط خانواده است. او با ریشه ها تا حدود زیادی غریبه شده و معناهای قطعی کاراکتر های دایی و برادرش را مسخره می داند. به هر حال این تنوعها که در فیلم دو مرحله پیشینی خویش حق پنداری و پسینی شک گرا را طی میکند و با وجود منیر میتواند رنگ و بوی شک ایقانی به خود بگیرد تفاوتسازی درست و درام اثر را شکل داده که میتواند برای مخاطبی که وطنش را دوست دارد لحظات پرالتهاب منتهی به یک آرامش را بسازد.