به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در ایام پرآشوب تاریخ معاصر، آنگاه که غبار غلیظ «جنگ تحمیلی سوم» بر افق هستی یک ملت سایه میافکند، مفاهیم از پوسته ظاهری خویش کنده شده و در میانه کارزار «بودن یا نبودن»، معنایی دیگرگون مییابند. امروز که ایران مقتدر در برابر هجمه همهجانبه و ددمنشانه محور شرارت آمریکایی – صهیونی قد برافراشته است، مرزهای نبرد دیگر به خطوط مقدم جبههها و غرش پدافندها محدود نمیماند. در این نبرد وجودی، هر انبار تاریک که کالایی حیاتی را در شکم آزمند خویش بلعیده است، نه یک واحد اقتصادی، بلکه سنگری است که دشمن در عمق استراتژیک خانههای ما بنا کرده است. باید با صراحت تمام و نگاهی نافذ به حقیقت میدان نگریست؛ آنکه در میانه محاصره و آتش، نان و داروی مردم را به نیت سوداگری فردا به زنجیر میکشد، تنها یک مجرم صنفی نیست، بلکه او پیادهنظامی است که در نظام محاسباتی صهیونیسم، وظیفه «فرسایش از درون» را بر عهده گرفته است. احتکار در شرایط اقتصاد جنگی، یک فعل فردی برخاسته از طمع نیست، بلکه یک «تروریسم بیولوژیک و روانی» است که مستقیماً اراده مقاومت را نشانه میرود.
منبع:تسنیم