اینجا همه پشت این در انتظار میکشند آدمهایی که هرچند خسته هرچند غمگین و زخمخورده اما ایستادهاند چون ایمان دارند که بالاخره یک نفر روزی همه درها را برایشان باز میکند.
خبرگزاری مهر – مجله مهر؛ رویا سادات هاشمی: جایی از حکایتهای میرزا اسماعیل دولابی هست که برای پامنبریهایش از فضیلت پشت در نشستن میگوید: «شبی که حضرت زهرا(س) را میخواستند دفن کنند اصحاب حضرت امیر(ع) پشت در آمدند تا کمک کنند. یا میخواستند داخل بروند و هرچه حضرت بفرماید انجام دهند. حضرت امیر، امام حسن(ع) گفت اصحابند گریه میکنند که در را باز کنید، داخل بیاییم. حضرت فرمود بگو بروند اول اذان بیایند تا تشییع جنازه کنند. اینها رفتند اما یکی از آنها نرفت. همانجا نشست. نون منی با کسی چون یزید بیعت نمیکند» و به قول خودش در نبردی عاشورایی رفت…منتظر برای انتقام فرشتگان میناب از شیاطین اپستین… منتظر برای خونخواهی سربازان به خون غلتیده ناو دنا…..منتظر سالیان دور برای یک منجی که آمدنش پایان همه ترسهای جهان خواهد بود.
اینجا همه پشت این در انتظار میکشند آدمهایی که هرچند خسته هرچند غمگین و زخمخورده اما ایستادهاند چون ایمان دارند که بالاخره یک نفر روزی نزدیک همه درها را برایشان باز میکند. مردمان صبور و داغدیدهای که هرچند خسته و دلشکسته اما منتظر ایستادهاند تا به تک تک دوربینها و نگاههای دنیا بگونید که تا دنیا دنیاست پرچم مقاومت و انتقامشان پابرجاست. چون میدانند به قول میرزا اسماعیل به شوق دیدار معشوق پشت در بودن بهترین جای دنیاست…