۱۷ فروردین ۱۴۰۵ – ۲۳:۳۰
در فیلم حاتمیکیا، فرعون نوزادان بنیاسرائیل را میکشد؛ نتانیاهو اما کودکان غزه را با بمبهای هوشمند هدف قرار میدهد؛ تاریخ استبداد دقیقاً تکرار شده است.
سرویس فرهنگ و هنر مشرق – ابراهیم حاتمیکیا، کارگردان صاحبنام سینمای مقاومت ایران، با فیلم «موسی کلیمالله: به وقت طلوع» (۱۴۰۳) برای نخستین بار به ژانر تاریخی-مذهبی قدم گذاشت. این اثر که نسخه سینمایی مجموعه تلویزیونی همنام است، داستان کودکی حضرت موسی (ع) را با تمرکز بر والدین او روایت میکند. حاتمیکیا که پیش از این با آثاری چون «از کرخه تا راین»، «بوی پیراهن یوسف» و «خاک سرخ» نماد سینمای جنگ و دفاع مقدس بود، این بار قصهای قرآنی را به تصویر کشیده که فراتر از یک بیوگرافی مذهبی، به مثابه بیانیهای سیاسی-انسانی در برابر استبداد عمل میکند.
این فیلم با فناوری تولید مجازی (Virtual Production) و جلوههای ویژه بصری، در جشنواره فیلم فجر ۴۳ خوش درخشید، سیمرغهای متعددی برد و در گیشه به فروش ۶۹ میلیارد تومانی رسید و شماری از منتقدان آن را «باشکوهترین فیلم تاign:justify”>در پایان، «موسی کلیمالله: به وقت طلوع» فراتر از یک فیلم سینمایی، بیانیهای است برای عصر ما. حاتمیکیا با این اثر نشان داد که سینمای ایران همچنان قادر است اسطورههای کهن را به ابزار فهم مسائل معاصر تبدیل کند. ضعفهای رواییاش را میتوان با تجربههای بعدی جبران کرد، اما قدرت تماتیک و بصریاش، آن را به یکی از مهمترین آثار دهه اخیر تبدیل کرده است. نتانیاهوها میآیند و میروند، اما پیام موسی – آزادی، عدالت و ایمان – ماندگار است. طلوعی که فیلم وعده میدهد، نه فقط در نیل باستان، بلکه در آسمان غزه، لبنان و ایران در حال دمیدن است. فرعون جدید هم، مثل خود، به زودی خواهد فهمید که «لا إله إلا الله» قدرتمندترین سلاح در برابر هر استبدادی است.