۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ – ۰۷:۲۹

در دوران پیش از انقلاب اسلامی تعدادی از موشک های SA۷ از شوروی سابق خریداری شده و وارد سازمان رزم ارتش ایران شدند و البته این موشک ها در دوره دفاع مقدس نیز مورد استفاده قرار گرفتند.
سرویس دفاع و امنیت مشرق _ موشک های دوش پرتاب ضد هوایی بخشی از لایه آخر پدافندی در برابر تهدیداتی نظیر جنگنده و بالگرد در وضعیت پرواز ارتفاع پست و همچنین تهدیدات نوظهور تر مثل پرنده های بدون سرنشین و موشک های کروز هستند.
قدمت موشک های دوش پرتاب ضد هوایی که در اختصار انگلیسی به عنوان MANPADS شناخته می شوند تقریبا به اواسط جنگ سرد باز می گردد که با توسعه جنگنده هایی با قابلیت پرواز در ارتفاع پست و همچنین بالگردهای جدید که در نزدیک سطح زمین پرواز می کردند نیاز به توسعه تسلیحات موشکی برای ایفای نقش مکمل در کنار توپ های ضد هوایی احساس می شد.
در دو سوی دیوار برلین در اردوگاه های شرق و غرب، تلاش ها برای توسعه موشکهای ضد هوایی دوش پرتاب آغاز شد و تقریبا اولین محصولات عملیاتی در این بخش در شوروی سابق موشک دوش پرتاب سری استرلا با کد ناتو SA۷ و در اردوگاه غرب و ساخت ایالات متحده آمریکا، موشکmashreghnews.ir/d/2026/04/24/4/4639058.jpg?ts=1777056804000″ width=”800″>
همان طور که در تصاویر بالا مشاهده می کنید یک پهپاد بسیار کوچک با موتور الکترونیکی و اثر حرارتی بسیار کم نیز از دست موشک وربا امکان فرار نداشته و با موفقیت مورد اصابت قرار گرفته است.
در کنار موشک ایگلا اس، اضافه شدن موشک وربا به سازمان رزم کشور می تواند لایه بسیار مستحکم تر و قوی تری را در ارتفاع پایین برای مقابله با موشک های کروز، پهپادها و بالگردهای متجاوز دشمن ایجاد کند و خاطراتی تلخ تر از ماجرای انهدام ۱۱ فروند هواگرد امریکایی در عملیات اصفهان را برای آنها تکرار کند.
