خار بوقناق یا همان خار مغیلان، با ذکر مانشان در آثار شاعران بزرگ، به برجسته ترین خار تاریخ شهرت یافته است.
به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، خار مغیلان گیاهی است علفی و پایا به ارتفاع حدود یک متر گاهی موارد بیشتر با ساقهی مثلثی شکل و پوشیده از تارهای پنبهای به رنگ سفید و آبی روشن، سراسر طول ساقهی اصلی و شاخههای آن دارای کنارهای بال مانند و خاردار است. برگهای آن بزرگ، بیضوی و دراز با کنارهی لوبدار و دندانههای منتهی به خاری قوی و نوک تیز، در انتهای ساقه، گل دهنده و گلهای آن به رنگ بنفش، منتهی به خار و به شکل یک طبق ضخیم میباشند.
شاعران بزرگ مانند سعدی و حافظ از خار مغیلان به عنوان نمادی از یک مانع سخت در برابر وصال معشوق و در رابطه عشق و جدایی استفاده کردهاند. این گیاه به عنوان نمادی از درد و رنج در عشق به کار میرود.در اشعار حافظ، خار مغیلان به عنوان نماد زیبایی و سختی عشق معرفی شده است. در برخی از اشعار به مفهوم کلی هر مانع و سدی و یا مزاحمت برای یکان نمی شود پروین اعتصامی
طالب وصل حرم در شب تاریک رحیل
تیه بر خار مغیلان چه کند گر نکند خواجوی کرمانی
آن کو شناخت کعبه تحقیق را که چیست
در راه خلق خار مغیلان نمی شود پروین اعتصامی