«تلاش میکنیم یکهزار و ۶۰۰ واحد دانشگاهی کشور را در ۲ تا سه سال آینده به کمتر از ۶۰۰ واحد دانشگاهی تعدیل کرده و کاهش دهیم.»
به گزارش «تابناک»، این اظهار نظر قاسم عموعابدینی، معاون آموزشی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری است که سوالات و ابهامات زیادی به همراه آورده تا جایی که شایعاتی به دنبال داشته و حتی اساتید و پرسنل دانشگاهها را نگران مسائلی مانند تعدیل نیرو کرده است؛ اما ماجرا از چه قرار است؟ بیایید در چند گام نگاهی اجمالی به ماجرا بیندازیم.
۲۵ اسفند ۱۴۰۰
برای شروع این بررسی ناگزیریم به اسفندماه سال ۱۴۰۰ بازگردیم؛ به بیست و پنجمین روز آخرین ماه آن سال که محمدعلی زلفی گل، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، طی حکمی قاسم عموعابدینی را معاون آموزشی وزارت علوم کرد و ابراز امیدواری نمود که وی «نقشی شایسته در تحقق اهداف نظام علم و فناوری کشور با رویکردی تحول گرایانه و مسالهمحور در راستای رسیدن به “تمدن نوین اسلامی” ایفا نموده و ماموریتهای محول شده را به انجام برساند.»
در متن حکم صادره مواردی به عنوان ماموریت ذکر شده بود که از جمله آنها میتوان به «اهتمام جدی به بازنگری برنامههای درسی به معنای روزآمدی و کارآمدی پاسخگویی به نیاز جامعه»، «ساماندهی نظام تأسیس گسترش و نظارت بر عملکرد ه مفصلی هم برای تغییر شمار دانشگاهها و حتی جانمایی آنها دارد، هرچند هنوز نه این طرح منتشر شده که بشود از جزییاتش مطلع شد و نه معلوم است اقدامی تا این اندازه کلان، به چه صورت قرار است رقم بخورد؟ آیا شدنی است که در بازهای دو سه ساله هم رشتههای دانشگاهی و محتوای درسی تغییر کند و هم تغییری وسیع در شمار دانشگاهها در سراسر کشور را شاهد باشیم؟
سوالاتی که اگر بدانیم حذف برخی رشتهها و راه اندازی بعضی رشتههای دیگر به تناسب شرایط هر استان هم در دستور کار طرح تحول قرار دارد، به شدت بر ابهامات پیرامون شان افزوده میشود؛ بماند که معاون وزیر بعد از بیان انبوه نکات، تاکید بر کاهش رشتهها و توجه به بازار اشتغال در رشتههای جایگزین، وعده فعال شدن ۱۵ رشته خاص برای دختران و زنان خانهدار در مقاطع کاردانی و کارشناسی را داده است که همخوانی چندانی با اظهارات قبلی وی ندارد!