به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، فرض کنید یک عضله در ذهنتان دارید که تا حالا هیچ وقت ورزشش ندادید. اسمش را بگذارید «عضله خوشبینی». هر وقت فکر کردید «به درد نمیخورد»، «تهش باز هم من میبازم»، «چرا همیشه بدشانس منم؟»؛ این عضله ضعیفتر شده. اما خبر خوب این است که با چند تمرین ساده میشود آن را حسابی قوی کرد.
بنابر روایت فارس، روانشناسان میگویند اگر فقط کمی خوشبینتر باشیم و این مهارت را اصولی در خودمان پرورش دهیم، ده اتفاق شگفتانگیز در زندگیمان رخ میدهد. از اعتماد به نفس تا سلامتی جسمی، از جرأت اقدام تا الهامبخش شدن.
خوشبینی یک عضله است، نه یک هدیه
اولین باور غلط درباره خوشبینی این است که آن را یک «خصلت مادرزادی» میدانیم. میگوییم «فلانی ذاتاً خوشبین است، من نه». اما روانشناسان میگویند خوشبینی یک «عضله ذهنی» است. مثل عضلات بدن که با تمرین قوی میشود، خوشبینی هم با تمرین روزانه و تغییر گفتگوی درونی، قابل پرورش است. هر کتر میشود، جرأت اقدام پیدا میکنید، انرژی میگیرید، نشخوار فکری تمام میشود و در نهایت به آدمی الهامبخش تبدیل میشوید.
قرآن کریم به صراحت میفرماید: «لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ»؛ از رحمت خدا ناامید نشوید.
و در جای دیگر وعده میدهد: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا»؛ همانا با هر سختی، آسانی است.
اینها دقیقاً همان خوشبینی فعالی است که روانشناسان از آن به عنوان «عضله ذهنی» یاد میکنند.
پیامبر اکرم (ص) نیز فرمودند: «أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِی بِی»؛ خداوند نزد گمان بندهاش به اوست. پس اگر خوشبین باشیم، خداوند نیز به همان اندازه به ما نزدیک خواهد شد.