به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در خانههای امروز، نوجوانان گاه از جمع خانواده فاصله میگیرند؛ برخی ساعتها در اتاق خود تنها میمانند، با دوستان مجازی وقت میگذرانند یا در دنیای بازیهای آنلاین غرق میشوند و حتی کنار میز غذا حاضر نمیشوند. برخی دیگر پرخاشگری و خشم شدیدی نشان میدهند و کوچکترین تعامل با والدین به چالشی جدی تبدیل میشود. این رفتارها نه تنها ارتباط خانواده و نوجوان را خدشهدار میکند، بلکه مهارتهای گفتوگو، حل مسئله و مدیریت هیجان نوجوان را تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند پیامدهایی بلندمدت برای زندگی اجتماعی و شغلی او داشته باشد.
بنابر روایت ایرنا، در این خصوص، به گفتوگو با مهسا ساداتی، روانشناس کودک و نوجوان، پرداختیم تا دلایل فاصله گرفتن نوجوانان از خانواده و راهکارهای ایجاد فضای امن برای گفتوگو با آنها را بررسی کنیم.
تفاوتهای نسلی و افت انگیزه در نوجوانان امروز
دکتر مهسا ساداتی، روانشناس کودک و نوجوان، با اشاره به تفاوتهای نسلی میان نوسئله بسیار شدید است.»
او ادامه میدهد: «حالت دوم این است که نوجوان درونریزی ندارد ولی برونریزیهای بسیار شدیدی نسبت به خانواده دارد؛ خشم و پرخاشگری شدید نسبت به پدر و مادر و حتی هر کسی که برای او محیط امنی است، مثل خاله، دایی یا عمو. در هر جمعی که حضور دارد، پرخاشگری نشان میدهد و حداقل روزی یکی دو بار در خانه وارد چالشهای بسیار شدید میشود. کنترل خشم ندارد و در رفتارهایش نشانههای اضطراب دیده میشود؛ مثلاً حالش بد میشود یا کف دستش عرق میکند.»
ساداتی تأکید میکند: «این چند مورد نشان میدهد که خانواده حتماً باید با یک مشاور صحبت کنند. دوره نوجوانی به دلیل تغییرات هورمونی و شرایط ویژه آن دوره، دورهای سخت است و به نظر من برای خانوادهها خوب است تحت نظر یک مشاور باشند تا اگر مشکلی پیش آمد، بتواند به آنها کمک کند و شناخت کافی از وضعیت نوجوان داشته باشند.»