به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در میانه آیات صفحه ۴۵۰ قرآن، سوره صافات روایتی از بزرگترین میدانهای امتحان انسان را پیش چشم میگذارد، میدانهایی که در آن، مؤمن نه با آسایش بلکه با رنج، نه با رفاه بلکه با صبر و نه با محاسبات ظاهری بلکه با ایمان پیروز میشود.
آیات ۱۰۳ تا ۱۲۶، از ماجرای حضرت ابراهیم(ع) و اسماعیل(ع) آغاز میشود و تا بخشی از زندگی حضرت موسی، هارون و الیاس(ع) ادامه پیدا میکند، روایت بندگانی که در سختترین لحظهها، پشت به خدا نکردند و همین استقامت، آنان را به قله پیروزی رساند.
بنابر روایت فارس، علامه طباطبایی در تفسیر المیزان، محور اصلی این آیات را «صدق در بندگی» میداند، اینکه انسان در لحظه آزمون، ایمانش را نه در حرف بلکه در عمل نشان دهد. قرآن در این بخش، پاداش مؤمنان مقاوم را تنها نجات فردی معرفی نمیکند، بلکه از جاودانگی نام، ماندگاری راه و پیروزی تاریخی آنان سخن میگوید.
لحظهای که ابراهیم از همه چیز گذشت
این آیات تصویری روشن از سنت الهی ارائه میدهند، اینکه دشمن هرچقدر قدرتمند باشد، بدون پشتوانه ایمان ماندگار نیست و مؤمن هرچقدر در فشار باشد، اگر استقامت کند سرانجام به اجر الهی و پیروزی حقیقی خواهد رسید. این پیروزی گاهی در نجات آشکار جلوه میکند، گاهی در ماندگاری نام و راه و گاهی در آرامشی که فقط نصیب دلهای مؤمن میشود.
تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۵۰ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.