به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دو جنس مخالف مثل آتش و پنبه هستند و از آنجا که ارتباط آنها غالبا قابل کنترل نیست، مفسده دارد. ضمن اینکه در ارتباط نامشروع چه بسا طرفین بخاطر جلب رضایت جنس مخالف از اعتقادات خود دست برمی دارند.
بنابر روایت ابنا، از نظر اسلام صحبتهای [ضروری و] معمولی مرد و زن نامحرم اگر مفسده خاصّی بر آن مترتّب نشود و حجاب اسلامی رعایت گردد، اشکالی ندارد؛ اما ارتباط پسران و دختران جوان و مجرد و مکالمه تلفنی آنها و مراوده طرفین جهت دوستی، یا ارتباط نوشتاری و نامه نگاری دختر و پسر بالغ نامحرم از طریق کامپیوتر و شبکه اینترنت با توجّه به این که این گونه ارتباطها غالباً منشأ مفاسدی می شود، جایز نیست.
فقط در مورد مرد و زنی که می خواهند با یکدیگر ازدواج کنند، می توانند به مقدار لازم در جلسه ای بنشینند و یکدیگر را ببینند و با یکدیگر صحبت کنند. و اگر در یک جلسه مقصود حاصل نشد، می توانند در چند جلسه با هم بنشینند و صحبت کنند، و سپس تصمیم بگیرند. (۱)
دو جنس مخالف و نامحرم و شخصیت متعالی زن و ایجاد بستری مناسب، برای تحقق اصلی ترین نقش زنان، یعنی نقش تربیتی آنان در پرورش نسل آینده، اهمیت دارد.
پی نوشت:
(۱). احکام بانوان، مکارم شیرازی، ناصر، انتشارات مدرسه الامام علی بن ابی طالب(ع)، قم، ۱۳۸۶ هـ ش، چاپ یازدهم، ص ۱۹۴.
(۲). ر. ک: اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب، مطهری، مرتضی، انتشارات صدرا، تهران، بی تا، ص ۶۹.
(۳). ر. ک: احکام خانواده، مکارم شیرازی، ناصر، انتشارات مدرسه الامام علی بن ابی طالب(ع)، قم، ۱۳۸۹ هـ ش، چاپ دوم، ص ۶۹.
(۴). اخلاق اسلامی در نهج البلاغه (خطبه متقین)، مکارم شیرازی، ناصر، انتشارات نسل جوان، قم، ۱۳۸۵ هـ ش، چاپ اول، ج ۲، ص ۵۲۴.
منبع: پایگاه اطلاعرسانی دفتر آیتالله مکارم شیرازی