نسیم سلطان بیگی
روزنامه هم میهن
یکسالونیم از شروع توفانهای نمک در اطراف دریاچه ارومیه میگذرد. اهالی روستاهای دریاچه ارومیه بهدلیل توفانهای نمک، خشکشدن دریاچه و از بین رفتن کشاورزی و دامداری که شغل آنها بوده مجبور به مهاجرت و کارگری در شهرستانهای دیگر شدهاند؛ مهاجرتی که بهدلیل فقر مردم منطقه، روستاها را خالی از سکنه نکرده و تنها مردان روستا را کوچ داده است. همین مسئله زمینهساز بروز بیماریهای جسمی و روانی در مردم منطقه شده است.
هفته گذشته بود که حاکم ممکان، نماینده ارومیه در مجلس گفت که خشکشدن دریاچه پیامدهای گستردهای برای منطقه به همراه داشته است. به گفته او مهاجرت تدریجی روستانشینان حوضه آبریز دریاچه شروع شده و این یک زنگ خطر جدی است. شواهدی وجود دارد که نشان میدهد، وضعیت بحرانی دریاچه ارومیه در سالهای اخیر به تخلیه آرام یا مهاجرت مردم از روستاهای اطراف آن کمک کرده است.
او به گزارشهای کارشناسان و منابع رسمی استناد کرد و گفت که این دریاچه طی چند دهه گذشته بیش از ۹۰ تا ۹۶ درصد از حجم و مساحت خود را از دست داده و آنچه باقی مانده، لکههایی کوچک از آب شور کمعمق است که حیات در آنها بهشدت محدود شده است. تراز سطح آب در برخی مقاطع اخیر حدود ۱۲۷۰ متر گزارش شده، اما کارشناسان تأکید میکنند این وضعی container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
