به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کتاب «جز چشم سیاه تو» به سیاق چهار مجلد پیشین در پی روشنگری است. در پی زدودن غبار ابهام و جعل و تحریف از چهره اسلام راستین علوی و اولیای آن است. در پی معرفی ملاکها و شاخصهای بازشناسی حکومت علوی از حکومت اموی است.
در جلد پنجم نیز همچون مجلدات قبل، نویسنده در قالب رمان ما را با وقایع و شخصیتهای دوران حیات با برکت امام علیبنالحسین (ع)، پیشوای چهارم شیعیان آشنا میسازد و در کنار آن تحلیلهای روشنگرانهای از چرایی و علل برخی از مهمترین و تاثیرگذارترین رویدادهای تاریخی آن دوره پُرفتنه و آشوب در اختیار مخاطبان حقطلب قرار میدهد. مثلا یکی از بزرگترین پرسشهایی که برای بیشتر مخاطبان مطرح میشود، رویکرد و روشی است که حضرت سجاد(ع) در مواجهه با مصادیق آشکار ظلم و ستم حاکمان جور اتخاذ کرده بودند.
بنابر روایت ایرنا، سکوت و کنارهگیری امام از مداخله مستقیم در امر حکومت جزء براساس حکمت و مشیت الهی نبود. مگر نه این است که امام خ چنان ظرافت و ملایمتی صورت میگیرد که انسان نه آن را میبیند و نه با هشدار دیگران میپذیرد و اذعان میکند یکی از وجوه ساده و ابتدایی این داستان این است که گناه بزرگ خود را کوچک می شمارد و خطای کوچک دیگران را بزرگ می انگارد.
این که امام می فرماید: اخلاق انسان به کمال نمیرسد مگر اینکه خوبیهای خود را کوچک ببیند و محبتهای دیگران را بزرگ بشمارد، مقابله با همین وجه از شیطنت شیطان است اما این همه داستان نیست. مصیبت عظمی، دگرگونی و دگردیسی در جهانبینی انسان به هستی است و تغییر جایگاه و منظر و مسقط آدمی است. این کلام مولا علی علیه السلام در وصف متقین، به حق، امیر کلام است در این باب در وجود انسانهای فرهیخته خداوند خالق چنان عظمت یافته که هر چه جز او در نگاهشان رنگ باخته و این تمام حرف است و حرف تمام.