آمار تکان‌دهنده مصرف روانگردان در ایران

هیچ تبلیغی موثرتر از این نبود که برای گیاه تغییر ژنتیکی یافته‌ای که تاثیرات به مراتب مخرب‌تر از کانابیس طبیعی و تغییر ژنتیک نیافته دارد، نام گل انتخاب شود و بگویند گل، همان ماری‌جواناست. نتایج آزمایش‌ها بر نمونه‌های گل کشف شده در کشور ما، همچون نتایج بررسی‌های جهانی نشان داد که گل، همان ماری‌جوانا نیست.

۱۴.۸ درصد از مصرف‌کنندگان گل، دانشجویان و ۳.۷ درصد، دانش‌آموزان هستند. در جمعیت معتادان هم، حشیش و گل با فراوانی ۴.۴ درصد، در رتبه دوم و بعد از تریاک است. ۳۳.۳ درصد مصرف‌کنندگان گل، بیکار و ۵۱.۹ درصد مصرف‌کنندگان گل در گروه سنی ۱۵ تا ۲۹ سال هستند.

به گزارش «تابناک»، مدیرکل دفتر تحقیقات و آموزش ستاد مبارزه با مواد مخدر، با ابراز نگرانی از تاثیر تبلیغات اغواگرانه و غیرواقعی درباره «گُل» اعلام کرد که این ماده روانگردان، حاصل تلفیق دو گونه از گیاه شاهدانه و دارای ماده موثره ۴ الی ۵ برابر غلیظ‌تر از ماری‌جوانا (برگ و گل گیاه شاهدانه) است و برخلاف باور عمومی، علاوه بر اینکه صد درصد اعتیادآور است، در هر نوبت مصرف هم، تاثیرات مخرب روانی و جسمی بیشتری در مقایسه با ماری‌جوانا دارد.

تهمینه باهری با ارایه گزارشی در کنگره ملی دانش اعتیاد که پایان شهریور ماه امسال برگزار شد، با اشاره به نتایج تحقیقات دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم ملل متحد UNODC درباره آخرین آمار جهانی مصرف مشتقات گیاه شاهدانه Cannabis (از جمله ماری‌جوانا و حشیش) اعلام کرد: «در سال ۲۰۲۱، تعداد کل مصرف‌کنندگان مواد در دنیا ۲۹۶ میلیون نفر بوده که از این تعداد، ۲۱۹ میلیون نفر، کانابیس (انواع مشتقات گیاه شاهدانه) مصرف کرده بودند و تعداد مصرف‌کنندگان کانابیس به فاصله یک‌سال (سال ۲۰۲۰ تا سال ۲۰۲۱) ۱۰ میلیون نفر افزایش یافته است.»

ساختار مشتقات گیاه شاهدانه 

باهری در بخش دیگری از گزارش خود، در تشریح ساختار مشتقات گیاه شاهدانه و تفاوت «گل» با کانابیس هم گفت: «در تحقیقات آزمایشگاهی بر نمونه‌های کانابیس، حدود ۴۸۹ ماده شیمیایی شناسایی شده که مهم‌تریرف می‌شوند.

توهم ذهنی، تغییر در درک رنگ و صدا، گیجی و بی‌توجهی به اطراف، تند شدن ضربان قلب و افزایش اضطراب و آسیب به حافظه کوتاه‌مدت از تاثیرات مصرف کانابیس است.

مشکلات تنفسی و اختلال در دم و بازدم، بروز عارضه‌ فراموشی به دلیل تخریب سلول‌های مغز و ناتوانی زودرس، اضطراب مزمن، اختلالات خواب و کابوس‌های شبانه، پرخاشگری و کند شدن واکنش‌های احساسی، از عوارض مصرف «گل» است.

معتادان «گل» باید تحت نظر روانپزشک، ترک اعتیاد را آغاز کنند تا در صورت بروز تپش قلب و بی‌قراری و علایم جسمانی در صورت قطع مصرف، این علایم با مداخلات پزشکی کنترل شود. دوره درمان، بسته به‌شدت مصرف یا مدت اعتیاد، ۶ تا ۱۰ هفته طول می‌کشد.

بعد از سم‌زدایی و ترک وابستگی، فرد برای خلاصی از وابستگی روانی، باید در جلسات گروه درمانی شرکت کند تا تاثیرات بهبودی در قالب مشاوره ماندگار شود. جایگزینی هر نوع داروی اعتیادآور به جای «گل» به وخامت شرایط جسمی و روانی فرد منجر می‌شود.

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *