بارورسازی؛ یا عقیم‌سازی ابرها؟

چندین سال است که میزان اثربخشی بارورسازی ابرها بر افزایش بارش محل بحث است این درحالیست که بارش نتیجه تاثیر همزمان چند عامل است و سنجش اثربخشی بارورسازی به داده‌های بیشتر نیاز دارد. کارشناسان احتمال کاهش بارش بر اثر بارورسازی و انتشار ماده سمی مورد استفاده برای بارورسازی ابرها (یدور نقره) را از تبعات به‌کارگیری این روش می‌دانند.

به گزارش ایسنا، داستان ابر و باران اینگونه پیش می‌رود؛ آب دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و دریاها پس از جذب انرژی خورشید تبخیر و هوای نزدیک سطح زمین پر از بخار آب نامرئی می‌شود.

در ادامه این چرخه با توجه به اینکه هوای گرم سبک‌تر است و به سمت بالا می‌رود و در مجاورت فشار کم‌تر و دما پایین‌تر قرار می‌گیرد سپس زمانی که هوا به اندازه کافی سرد شد، بخار آب روی ذرات ریز موجود در هوا می‌نشیند. این ذرات مثل «هسته‌های میکروسکوپی» عمل می‌کنند و دور آن‌ها لایه‌نازکی از آب تشکیل می‌شود. در نهایت میلیاردها قطره خیلی ریز یا بلورهای یخ کنار هم «ابر» می‌سازند.  

اما قطره‌ها برای اینکه بارش اتفاق بیفتد باید بزرگ‌تر شوند. قطره‌های کوچک برای بارش با هم برخورد می‌کنند و پس از یکی شدن، سنگین‌تر می‌شوند بنابراین توانایی معلق بودن در هوا را از دست می‌دهد و به‌صورت بارش به زمین می‌رسند. یا به روشی دیگر بخار آب در ابرهای سرد روی بلورهای یخ می‌نشیند و بلورها بزرگ‌تر می‌شوند سپس دانه‌های یخ یا برفی شکل می‌گیرند که هنگام سقوط در لایه‌های گرم‌تر ذوب و به باران const selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();