مسئله بارورسازی ابرها دوباره در کانون توجه افکار عمومی قرار گرفته؛ راهکاری که سالهاست در فهرست نسخههای مقابله با کمآبی مطرح میشود، اما همچنان بیشتر در سطح «امید» باقی مانده تا «راهحل».
به گزارش همشهری، در شرایطی که کشور درگیر خشکسالیهای پیدرپی و تنش آبی مزمن است هر روشی که حتی احتمال تقویت منابع آب تجدیدپذیر را داشته باشد، مورد توجه و مطالبه جامعه قرار میگیرد. با این حال، واقعیتهای علمی و اجرایی حکایت دیگری دارند؛ واقعیتی که برخی نمایندگان و متخصصان بر آن تأکید میکنند.
در همین رابطه هوشنگ هادیان پور، یکی از اعضای کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی باور دارد که بارورسازی ابرها در جهان موضوع ناشناخته یا ناکارآمدی نیست، اما در ایران هنوز به مرحلهای نرسیده که خروجی مطمئن، پایدار و قابل اتکا داشته باشد. او تأکید میکند این فرآیند در کشور ما همچنان آزمایشی است و مهمتر از آن، بارورسازی ابرها اگر هم موفق باشد، فقط محدوده مشخصی را تحتتأثیر قرار میدهد و نمیتواند کل ایران را زیر پوشش قرار دهد. این نکته، بحث تازهای را درباره نسبت میان انتظارات عمومی و ظرفیتهای واقعی این فناوری بهوجود میآورد؛ انتظاری که گاهی از جغرافیا و اقلیم فراتر میرود.
بحران آب از آسمان نیست، از زمین است
در کنار همه مباحث مربوط به بارورسازی، یک واقعیت بزرگتر وجود دارد: بخش قابل توجهی از بحران آب کشور، نه از کمبود بارش، بلکnewsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
