از به کارگیری دانش و فناوریهای نوین برای پایش محیط زیست تا تصویب بودجه برای بسیاری از پروژههای تحقیقاتی، در همه زمینهها پیشرفت میکنیم الا یکی!
به گزارش «تابناک»؛ از شیر و ببر تا بسیاری از گونههای مختلف که روزگاری در گوشه و کنار ایران میزیستند و حالا منقرض شده و حسرتشان را باقی گذاشته اند، همواره انگشت اتهام در این خصوص پیش از سایر عوامل به سمت ما نشانه میرود؛ به سمت عامل انسانی که به اشکال مختلف در رقم خوردن این فاجعه نقش آفرینی کرده و میکند. از تحدید زیستگاهها و آلوده کردنشان تا شکار و حتی کشتار گونههای حیات وحش.
بله کشتار؛ کشتنی که نه به قصد مصرف گوشت، که گاه برای پوست حیوان، گاه برای برداشتن قسمتی از یک گونه به عنوان طلسم و گاهی هم کاملا بی دلیل، از سر هوس و به قصد تفریح صورت میگیرد! مثل اتفاقی که اوایل ماه از شمال غربی شهرستان شاهرود در استان سمنان، در محدوده مجن_فرحزاد، بخش بسطام، در دامنه رشته کوه البرز مخابرهtextarea>
نقص بزرگی که اگر روزی رفع شود، تازه این سوال را به دنبال خواهد داشت که آیا در همه استان ها، شهرستانها و مناطق تحت حفاظت، دامپزشک زبدهای که به سرعت در دسترس باشد و بتوان روی کمک و دانشش در مقوله حیات وحش با تنوع فراوان و مسائل مختلف، حساب باز کرد، هست؟ امکانات مورد نیاز برای پیمودن فرایند درمان، مثل امکانات رادیوگرافی و دیگر تجهیزات تشخیصی چه؟!
پرسش هایی که ظاهرا تدبیر همه مسئولان از گذشته تا به حال برای پاسخ به آن، رها کردن پروسه زنده گیری حیوانات در همان گام نخست است! پروسهای که چون بدون ملزومات اولیه و توسط افراد ناآشنا به فن و فنون این کار، اجرایی میشود، اصلا عجیب نیست که مرگ دردناک این گونههای ارزشمند را به دنبال داشته باشد و به آنجایی نرسد که حیوان تیمار و درمان گردد، احتمالا امکان رهاسازی در طبیعت را از دست بدهد و ندانند با آن چه کنند!