خشکیدگی دریاچه ارومیه از دو دهه پیش آغاز شده است و در تابستان امسال بدترین شرایط خود را تجربه کرد تا جایی که کارشناسان از خشکیدگی و مرگ آن خبر دادند؛ دریاچه ای که بزرگترین دریاچه شور جهان را یدک می کشید، با وجود اجرای طرح های متعددی چون انتقال آب به دریاچه، دریافت حقآبه، طرح نکاشت، جایگزینی ارقام کم آب نتوانست مثل گذشته احیا شود.
به گزارش ایرنا، بخش بزرگی از آب این دریاچه از رودخانههای زرینهرود، سیمینهرود، تلخه رود، گدار چای، باراندوزچای، شهرچای، نازلی چای و زولاچای تامین میشد و اما در دهههای اخیر به دلیل کاهش ورودی آب به علت احداث سدها در مسیر رودخانه ها و افزایش تبخیر به دلیل خشکسالی های پی در پی، این مساحت و عمق دریاچه به شدت کاهش یافته تاجایی که برخی مناطق آن به باتلاق و زمین خشک تبدیل شده است.
خشکسالی های پی در پی، سدسازی های بی رویه، اجرای طرح های عمرانی مانند جاده سازی در این دریاچه، تغییر مسیر حوزه های آبریز، برداشت بیرویه منابع آب زیرزمینی، توسعه بیرویه کشاورزی، حفر چاههای غیرمجاز و ضعف مدیریت منابع آب مهمترین دلایل خشکی این دریاچه به شمار می رود.
به گفته برخی کارشناسان احیای دریاچه ارومیه سالانه به ۳.۴ میلیارد مترمکعب آب نیاز دارد که باید این میزان حقآبه از منابع مختلف تامین شود و حتی بارش های کنونی نمی تواند از زوال آن جلوگیری کند.
کاهش بارش و افزایش دما دو عامل اقلیمی مهم در بحران دریاچهاند، کارشناسان براین باورن return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();