طناز سادات حسینی فر
فرارو
تن بیجان دهها باکلانِ کشتهشده در سواحل خزر، به تراژیکترین صحنه این روزها بدل شده است؛ صحنهای شبیه مرگ فکهای خزری که حضور لاشههایشان، تصاویری غمانگیز از یک غروب ساحلی را نمایان میکرد.
پشت پرده وجود لاشههایی از اکوسیستم سواحل دریای خزر که گاهوبیگاه دیده میشود، سناریوهای متفاوتی وجود دارد که علت مرگشان را توضیح میدهد. نکته این است که مرگ هر یک از این پرندگان یا پستانداران یا هر گونه حیوانی دیگر، نشانی از غروب دریای خزر است.
این مسئله، در پیوند با عقبرفت آب دریای خزر به دلیل تغییرات اقلیمی، تداعیگر لحظاتی تلخ برای تاریخ محیط زیست ایران در بخش شمالی است؛ آن هم در حالی که اهمیت سواحل دریای خزر برای هر ایرانی روشن است؛ این سواحل زیستگاه حداقل ۱۳۰ گونه ماهی و بیش از ۱۰۰ گونه پرنده تالابی است. به جز آن بیش از ۹۰ درصد خاویار جهان در آن تولید میشود. از آن مهمتر این سواحل زیستگاه فوک خزری نیز هستند؛ گونهای که این روزها در خطر انقراض قرار دارد و همچنان لاشههای آن دیده میشود.
حالا سرنوشت تلخ باکلانها هم به این وضعیت اضافه شده؛ پرندگان مهاجری که از سال ۸۵ خبر خطر انقراض آنها مطرح شده، اما همچنان نشانههای آزار بر بدن بیجانشان دیده میشود.