همزمان با بارشهای گسترده پس از یک دوره خشکسالی طولانی در ایران، بار دیگر ادعاهایی درباره «دزدیدن ابرها» و «سامانههای کنترل آبوهوا» در فضای مجازی و برخی روایتهای سیاسی مطرح شد؛ ادعاهایی که بارشهای اخیر را به نابودی سامانههای ادعایی «ابر دزدی» در جریان درگیریهای نظامی نسبت میدادند.
به گزارش خبرآنلاین، مهدی زارع، استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی، این روایتها را نمونهای از ترکیب نظریه توطئه و شبهعلم میداند و تأکید میکند که چنین ادعاهایی هیچ پشتوانه علمیای ندارد.
چرا نظریه «دزدیدن باران» دوباره مطرح شد؟
زارع درباره شکلگیری دوباره این ادعاها میگوید: «پس از بارشهای شدید فروردین ۱۴۰۵ و همزمان با تنشهای نظامی، دوباره این نظریه مطرح شد که گویا با نابودی برخی سامانههای راداری و مراکز ادعایی تغییر اقلیم، بارندگی به ایران بازگشته است.
در این روایت، سامانههایی مانند THAAD، برخی رادارهای هشدار زودهنگام و حتی یک مرکز تحقیقاتی در امارات، بهعنوان ابزار «دزدیدن باران» معرفی شدند؛ در حالی که این برداشتها تحریف واقعیت است. همچنین ادعا میشود آمریکا و متحدانش سالها از فناوریهایی برای جلوگیری از بارش برف و باران در ایران استفاده کردهاند و با نابودی این سیستمها، بارندگی طبیعی از سر گرفته شده است. »
