به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در بسیاری از کشورهای جهان، سیاستهای حمایتی از مادران شاغل بهعنوان یک ضرورت اجتماعی شناخته میشود. در ایران هم مرخصی زایمان طولانیتری نسبت به بسیاری از کشورها در نظر گرفته شده است. با این حال، مشکلاتی که مادران شاغل در اجرای این قوانین و بهرهمندی از حقوق خود دارند، گاهی حلنشده باقی میماند.
از جملهٔ این مشکلات میتوان به ضعف در نظارت بر پرداخت حقوق، کمبود مهدکودکهای مناسب، و نبود سیاستهای کار منعطف اشاره کرد. این مسائل نهتنها باعث افزایش فشار بر مادران، بلکه بر سلامت روان کودکان و آینده اجتماعی جامعه تأثیرات منفی میگذارد.
بنابر روایت فارس، بررسی این چالشها و نیازهای ضروری برای ارتقای وضعیت مادران شاغل در ایران پرداخته میشود.با «زهرا شاهمحمدی» مشاور و رواندرمانگر دربارهٔ این موضوع به گفتوگو نشستهایم.
خلأهای قانونی و اجتماعی را دریابیم
در بسیاری از کشورها، سیاستهای خاندر این حوزه اقداماتی چندسطحی را پیشنهاد میکند که عبارتند از «اصلاح و تقویت قوانین حمایتی، افزایش مدت مرخصی زایمان مؤثر، اجرای جدی الزام ایجاد مهد در محل کارهای سازمانی، توسعهٔ سیاستهای کار منعطف و دورکار، ارتقای کیفیت مهدکودکها، نظارت تخصصی روانشناختی بر مهدهای کودک، کاهش نسبت تعداد کودک به مربی، آموزش حرفهای مربیان در حوزهٔ دلبستگی و رشد هیجان و نظارت جدی بر این موضوع، اجرای طرح مراقبت خویشاندی، قانونی کردن طرح مراقبت خویشاوندی برای کاهش فشار بر مادران شاغل و حضور کودک در محیط عاطفی غنی، پرداخت کمکهزینه یا حقوق مشخصی به پدربزرگ یا مادربزرگها بابت مسئولیت نگهداری از کودک، حمایت اقتصادی، یارانهٔ هدفمند برای خانوادههای دارای کودک زیر سنین دبستان، مشوقهای مالیاتی برا کارفرمایان حامی حوزهٔ خانواده، فرهنگسازی، کاهش قضاوت اجتماعی نسبت به مادران شاغل، و ترویج مشارکت بیشتر پدران در مراقبت از کودک.»