به گزارش خبرآنلاین، دکتر سید مرتضی میرسراجی(استادیار دانشگاه) در یادداشتی نوشت: رسم فاخر درختکاری و لزوم احترام و توجه ویژه به درختان در پیش و پس از طلوع اسلام عزیز، برای مردم با فرهنگ و طبیعت دوست ایران زمین، امری متداول بوده و هست.
از میان انواع درختان، درختِ پُر ابهت «سرو» در فرهنگ ما ایرانیان و همین طور آیین «زرتشتیان» جایگاه ویژه و ممتازی داشته است. سرو این درخت زیبا و همیشه سر سبز، درختی استوار است که در برابر سرما و گرما و تغییرات ناگهانی دما بسیار مقاوم و با دوام بوده و این چنین حیاتی بس طولانی دارد و وجود آن در محیط زیست کشور ما، یادمانی نفیس و با اصالت از نیاکان و گذشتگانِ پاک طینت و طبیعت دوست ما به شمار می رود.
در «تخت جمشید» نیز درخت سرو به جهت منزلتی که برای پیشینیان ما داشته توسط هنرمندان توانا و چیره دستِ ایران باستان در کتیبه ها اجرا و خلق شده است؛
البته باید تأکید کنم آنچنان تعداد این افرادِ کم اطلاع، ناچیز و اندک بوده است که انسان به هر شکلی فکر کند، نیازی به تحکم بدین صورت یعنی قطع درختِ سروِ مظلوم و بی دفاعِ پانصد ساله آن هم با ۱۳ متر ارتفاع نبود. در خاتمه باید گفت، شایسته و بایسته است کسانی که مدعی احقاق حقوق مادی و معنوی مردم هستند، مُسببان این عمل را هر که بودند و هر که باشند به وضوح معرفی و از نظر قضایی محکوم و مجازات نمایند.
گوش اگر گوش تو و ناله اگر نالۀ من
آن چه البته به جایی نرسد فریاد است
پی نوشت
[۱]نزهة القلوب، ص ۷۴.