دروغ بزرگ «همه بچه‌هامو به یک اندازه دوست دارم»

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، وقتی والدین نادانسته تاج «فرزند محبوب» را بر سر یکی می‌گذارند در واقع بذر کینه‌ای خاموش را در دل دیگران می‌کارند که تا دهه‌ها بعد ثمره‌ای جز دوری، خشم و افسردگی نخواهد داشت.

۱ خرداد ۱۴۰۵ – ۱۵:۴۰
دروغ بزرگ «همه بچه‌هامو به یک اندازه دوست دارم»

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، وقتی والدین نادانسته تاج «فرزند محبوب» را بر سر یکی می‌گذارند در واقع بذر کینه‌ای خاموش را در دل دیگران می‌کارند که تا دهه‌ها بعد ثمره‌ای جز دوری، خشم و افسردگی نخواهد داشت.

تبعیض، قاتل خاموش خانواده

بسیاری از والدین ادعا می‌کنند که تمام فرزندانشان را به یک اندازه دوست دارند؛ اما واقعیت‌های روان‌شناختی و مشاهدات بالینی داستان دیگری را روایت می‌کنند. پدیده «فرزند محبوب» یا آنچه در فرهنگ ما گاهی با عنوان «سوگلی» شناخته می‌شود، یکی از پیچیده‌ترین و مخرب‌ترین مسائل خانوادگی است.

بنابر روایت فارس، رفتار تبعیض‌آمیز والدین لزوماً به معنای بدرفتاری فیزیکی یا کلامی با فرزندان دیگر نیست، بلکه در ظرافت‌هایی پنهان است که چشم تیزبین کودکان به سرعت آن‌ها را شکار می‌کند. این رفتارها چگونه شکل می‌گیرند و چرا هم از نگاه علم روان‌شناسی روز دنیا و هم از منظر آموزه‌های غنی اسلامی، تا این حد نفی شده‌اند؟

عشق مشروط، خطرناک‌ترین نوع محبت در خانواده است.

والدین، معماران روح فرزندان خویش‌اند. خانه باید امن‌ترین پناهگاه یک انسان باشد. یادمان باشد، بزرگ‌ترین ارثی که برای فرزندانمان به جا می‌گذاریم، ثروت یا املاک نیست، بلکه پیوند مستحکم، صمیمانه و خالی از کینه‌ای است که میان آن‌ها با یکدیگر برقرار کرده‌ایم. برادری و خواهری‌ای که در سایه عدالت والدین رشد کند، در طوفان‌های زندگی هرگز از هم نخواهد گسست.

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *