12 آبان 1397 – 20:42
چشمان نگران و اشکبار دختر پنج ساله ام قلبم را به آتش می کشاند، نمی دانم سرنوشت این موجود بی گناه که قربانی اشتباهات من و خیانت های همسرم شده است، به کجا خواهد رسید و …
به گزارش رکنا، مرد 45ساله که با حکم قانون باید روانه زندان می شد، در حالی که نمی توانست چشم از دختر پنج ساله اش بردارد، در تشریح سرگذشت خود به مشاور و مددکار اجتماعی کلانتری پنجتن مشهد گفت: چندین سال قبل وقتی از همسر اولم جدا شدم، خیلی احساس تنهایی می کردم. من و همسرم هیچ تفاهم اخلاقی با یکدیگر نداشتیم و زندگی ما به صحنه مشاجره و درگیری های خانوادگی تبدیل شده بود. به همین دلیل تنها راه رهایی از این وضعیت را در طلاق می دیدم، اما هیچ گاه به عواقب و آسیب های اجتماعی و روحی بعد از طلاق فکر نکردم.
خلاصه، در حالی که به شدت منزوی و گوشه گیر شده بودم، گوشی هوشمند را به دست گرفتم و به سیر و جست و جو در فضاهای مجازی پرداختم تا این که در یکی از همین شبکه های اجتماعی با «آزیتا» آشن به دیگران بشناسانم. بعد از این حادثه، آزیتا از من شکایت کرد و مأموران کلانتری پنجتن به حکم قانون مرا دستگیر کردند. در همین حال همسرم دختر پنج ساله ام را روی نیمکت کلانتری انداخت و به دنبال سرنوشت خودش رفت، بدون آن که اشک ها و بی تابی های المیرا تأثیر اندکی در دل او بگذارد و من در حالی باید روانه زندان شوم که چشمان نگران دخترم رهایم نمی کند و …
شایان ذکر است، مأموران کلانتری با مادربزرگ و عمه المیرا تماس گرفتند تا سرپرستی دختر معصوم را عهده دار شوند اما هیچ کس حاضر به این کار نشد، در نهایت، به دستور سروان مختاری فر (جانشین کلانتری پنجتن) مأموران انتظامی با هماهنگی قضایی در حالی المیرا را تحویل بهزیستی دادند که چشمان اشکبار دخترک در جست وجوی مادر سوسو می زد و …
انتهای پیام