واکاوی مستند «ترانه» در آینه روان، فلسفه و جامعه؛ از پیله تروما تا پرواز فردیت

سینماسینما، مسعود ارجمندفر

مقدمه: استحاله قربانی حول از درد به آگاهی را تماشا کند.

این مستند، با تمام نقاط قوت و ضعف فرمی و روایی‌اش، یک سند مهم از روان‌شناسی جمعی جامعه‌ی پسا ۱۴۰۱ است. ترانه با پذیرش فردیت یونگی، عشق به سرنوشت نیچه‌ای و اصالت سارتر، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان در برابر دیسیپلین بدن فوکویی مقاومت کرد. هنرمند دغدغه‌مند، نه ناجی، بلکه آینه‌ی ناقصان ماست که زخم مشترک را بازتاب می‌دهد و مخاطب را به تأمل در دغدغه‌مندیِ اصیل وامی‌دارد.