28 خرداد 1398 – 09:24
زن 27 ساله در حالی که مدعی بود به خاطر اعتیاد جرئت شکایت از شوهر دوستش را ندارد داستان تلخ زندگی اش را برای کارشناس اجتماعی کلانتری شهید باهنر مشهد تعریف کرد.
به گزارش روزنامه خراسان، وی گفت: پدرم را در دوران کودکی از دست دادم و به همین دلیل مادرم سرپرستی من و برادر و خواهر کوچکم را به عهده گرفت. او در یکی از هتل های مشهد به عنوان کارگر خدماتی و نظافتی مشغول کار شد تا بتواند هزینه های زندگی ما را تامین کند. در این میان من هم عهده دار نگهداری از خواهر و برادر کوچک ترم بودم.
در محله زندگی ما افراد زیادی معتاد بودند و در واقع استعمال مواد مخدر کار زشتی محسوب نمی شد بالاخره در مقطع راهنمایی ترک تحصیل کردم و به دلیل نبود مادرم در منزل عهده دار امور خانه شدم در همین شرایط بود که برای فرار از تنهایی باب رفت و آمد با همسایگان را گشودم به طوری که صمیمیت بیشتری بین من و «لیلا خانم» شکل گرفت. او زن میان سالی بود و در منزلش مواد مخدر سنتیوقتی خبری از او نشد دوباره بار و بندیلم را بستم و باز هم به مادرم پناه بردم با وجود این خجالت می کشیدم مقابل چشمان مادرم به استعمال مواد بپردازم چرا که همواره نگرانی و تاسف را در چهره غمگینش احساس می کردم. به همین خاطر هنگام مصرف به منزل «مرضیه» می رفتم.
من و او از مدتی قبل دوست شده بودیم و او در جریان ماجرای اعتیادم قرار داشت و اجازه داد تا در منزل او مواد مخدر مصرف کنم ولی چند روز قبل زمانی که شب هنگام به منزل «مرضیه» رفتم او در خانه حضور نداشت و شوهرش مرا به داخل دعوت کرد هنگامی که در حال آماده سازی بساط استعمال مواد بودم او ناگهان با چشمانی هوس آلود به سوی من حمله ور شد و مرا مورد تعرض قرار داد. حالم خیلی بد بود ولی بالاخره خودم را از آن خانه نجات دادم ولی به خاطر اعتیادم جرئت شکایت از شوهر دوستم را ندارم.
انتهای پیام