09 مهر 1398 – 23:31
صدای لرزانی دارد، حتی لحنش وقتی از پشت خطوط تلفن زندان حرف میزند، نشان پشیمانی آشکار دارد.

به گزارش انصاف نیوز، مجید در نوجوانی مرتکب قتل یکی از «بچه محلهای» خود میشود، ماجرا از همان داستان همیشگی در محلات پرمعضل شروع میشود، یکی از پسرها پشت سر او چیزی گفته و حالا باید باهم رو در رو شوند، اما چاقوی مجید همین ماجرای کودکانه را طوری رقم میزند که از نوجوانی تا حالا که ۲۳ سال دارد، در زندان مانده است و هفت سالی است که بین مرگ و زندگی نفس میکشد.
نوجوانان زیادی بودند که در یک درگیری کودکانه و با همان هیجانات خام کودکی عنان خود را از دست دادند و جانی را بیجان کردند، کودکانی که قربانی شرایط نامناسب و آموزشهای ناکافی بودند و هستند اما قانون طبق ذات خود به علتهای این معلول هیچ توجهی ندارد. جرم کودک هم یکی از همان مواردی است که همیشه دارای زمینههایی است؛ برای مثال برای بروز چنین خشمی در یک نوجوان زمینههایی وجود داشته اما جدا از قصاص و اعدام، در مورد افراد زیر ۱۸ سال، مشروط به احراز شرایطی چون رشد عقلی در زمان وقوع جرم است. باوجود آنکه کوچکترین شبهه در تشخیص رشد عقلی، مجازات به قصاص و اعدام را منتفی میکند.
در نهایت اینکه سلب حق حیات از مرتکبین زیر ۱۸ سال که از نظر قوه تشخیص و رشد عقلی به هیچ وجه قابل مقایسه با بزرگسالان نیستند، عادلانه به نظر نمیرسد و باید بدانیم که هر یک از ما به نحوی در بروز خشونت در کودکی که موجب ارتکاب چنین جرایمی میشود سهیم هستیم، بنابراین سهم جامعه در برابر کودکانی که کودکیشان را در انتظار مرگ سپری میکنند قابل کتمان نیست و بنظر میرسد که مجازاتهایی که جنبه اصلاحی و تربیتی دارد جایگزین مناسبتری باشند و امید است که با تلاش در راستای بازنگری و اصلاح قوانین تاحدودی به رعایت حقوق کودکان پایبند باشیم.»
انتهای پیام
