12 دی 1399 – 12:00
یکی از پستهایی که در هفتههای اخیر در شبکههای اجتماعی پربازدید شد مربوط به ویدئویی از حضور پوتین رئیس جمهوری روسیه در یک کارخانه و روش او برای راهاندازی مجدد آن کارخانه بود که به دنبال اختلاف میان مالکان تعطیل شده است.
به گزارش سیتنا، روزنامه «خراسان» در ادامه نوشت: ضمن روایت ماجرای سال ۲۰۱۲ در شهر «پیکالیووا»ی روسیه، به دلیل این برخورد و البته بازتاب نظر موافقان و مخالفان این روش پرداختهایم.
ماجرا چه بود؟
پوتین در سال ۲۰۱۲ بدون اطلاع قبلی وارد شهر پیکالیووا شد که در آن زمان دچار بحران اقتصادی بود. او با استفاده از خشم کارگران شهر، مدیران و سرمایهداران یکی از کارخانههای بزرگ شهر به نام (UC Rusal) از جمله «اولگ دریپاسکا»، یکی از متنفذان ارشد روسیه را در جلسهای گرد هم آورد و پیش از وا داشتنشان به امضای تعهدنامه برای بازگشایی کارخانه، آنها را با الفاظی چون «سوسک»، «بیکفایت» و «بیمسئولیت» تحقیر کرد و این افراد را مس و معتقدند باید از بهانههای واهی عدهای که به دنبال تعطیلی کارخانهها هستند تا با تغییر کاربری زمین این کارخانهها سود سرشاری به جیب بزنند توسط حاکمیت جلوگیری شود. برخی این موارد را مانند کارخانههای واگذارشده دولتی به بخش خصوصی مانند هفت تپه میدانند که وظیفه دولت هدایت بخش خصوصی به تولید است تا از سوءاستفادههای احتمالی جلوگیری شود.
تضعیف نهادهای میانجی: مخالفان این روش پوتین بر این باورند که با نادیدهگرفتن جامعه مدنی و نهادهای آزاد و مستقل، به عنوان واسط و میانجی بین حاکمان و مردم و دخالت مستقیم مدیران سیاسی در مشکلات خرد اقتصادی با هدف نجات اقتصاد، این نهادها تضعیف و عملاً امکان تحقق عدالت اقتصادی و شغلی به التفات و اراده مدیران سیاسی وابسته میشود و مشکلات ساختاری به افراد محدود خواهد شد. در چنین شرایطی هرگونه بهبود احتمالی در وضعیت اقتصادی نیز به دلیل وابستگی آن به افراد، شکننده و مقطعی خواهد بود.
انتهای پیام