09 اسفند 1399 – 00:26
روزی که در رشته حقوق دانشگاه بیرجند پذیرفته شدم، آن قدر خوشحال بودم که انگار روی زمین قدم بر نمی دارم. سرمست از غرور جوانی، لبخندزنان دوستان جدیدی پیدا کردم و با معاشرت با برخی از آن ها که خانه های مجردی داشتند، روزگار خوشی را می گذراندم. گاهی پای بساط شیره و تریاک می نشستم و سر کیف از لذت و خوشی به روزهایی می اندیشیدم که …
به گزارش خراسان، این ها بخشی از اظهارات وکیلی است که هنگام جست و جو در گاری های زباله و با سر و وضعی ژولیده توسط ماموران انتظامی به کلانتری هدایت شده بود. این مرد 41 ساله که مدعی بود برای تامین هزینه های اعتیادش مشغول جمع آوری ضایعات بوده است، در حالی که ادعا می کرد هنوز پروانه وکالت معتبر دارد، در تشریح سرگذشت خود به مشاور و مددکار اجتماعی کلانتری سناباد مشهد گفت: در یکی از شهرهای جنوبی خراسان رضوی و در یک خانواده فرهنگی به دنیا آمدم اما 12 سال بیشتر نداشتم که پدرم بر اثر ایست قلبی جان سپرد و چند سال بعد نیز مادرم را از دست دادم.
خلاصه رفت و آمد من به منزل آن زن ادامه داشت و بیشتر امور مربوط به وکالت را به دیگران واگذار می کردم تا این که دفتر وکالت را نیز که در منطقه بالای شهر قرار داشت، تخلیه کردم و تنها پروانه وکالت و کارت بانکی را با خودم بردم. دیگر نه تنها درآمدی نداشتم بلکه آواره و سرگردان بودم، به همین دلیل برای گذران زندگی به یک مرکز فروش ضایعات رفتم و مجبور شدم برای تامین هزینه های اعتیادم ضایعات جمع آوری کنم و …
شایان ذکر است، به دستور سرگرد جواد بیگی (رئیس کلانتری سناباد) اقدامات مشاورهای و روان شناختی برای این جوان در دایره مددکاری اجتماعی آغاز شد.
ماجرای واقعی با همکاری پلیس پیشگیری خراسان رضوی
انتهای پیام