اینجا هم پای یک دختر در میان بود

به گزارش ایران، رسیدگی به این پرونده از خرداد سال 98 به‌دنبال وقوع درگیری مسلحانه در شرق تهران آغاز شد. پس‌ از آن مأموران به محل اعزام شدند و با جسد خونین مرد جوانی به‌نام سیروس مواجه شدند که شواهد نشان می‌داد وی با شلیک گلوله از پا در آمده است. با بررسی بیشتر مشخص شد که پدر و پسرعموی مقتول نیز در این درگیری زخمی شده و به بیمارستان منتقل شده‌اند.

در تحقیقات بعدی عامل این جنایت شناسایی و مشخص شد پس از شلیک مرگبار به محل نامعلومی گریخته است. بعد از آن مأموران موفق شدند وی را که قصد فرار از مرز داشت، دستگیر کنند.

متهم که چندین سابقه کیفری در پرونده‌اش دارد و مربی بدنسازی است در بازجویی‌ها گفت: من متأهلم و دو فرزند هم دارم. سال‌هاست در رشته بدنسازی فعالیت میgn: justify”>متهم در پاسخ به سؤال قاضی مبنی براینکه اسلحه را چطور مسلح و سپس شلیک کردی؟ گفت: من بلد نبودم اسلحه را مسلح کنم. دوستم اسلحه را مسلح به من تحویل داده بود.

وقتی پدر قربانی در جایگاه ویژه ایستاد قاضی گفت: به‌نظر می‌رسد شما از قبل انگیزه درگیری داشتید چون در صندوق عقب ماشین شمشیر پنهان کرده بودید که متهم پاسخ داد: فقط برای حمایت از پسرم وارد درگیری شدم و قصد قبلی نداشتم. یک ماه قبل از این ماجرا پسرم و سهراب را آشتی دادم اما سهراب دست بردار نبود و پسرم را بارها تهدید به قتل کرده بود. آن روز وقتی آنها با هم درگیر شدند برای کمک و حمایت پسرم وارد درگیری شدم. من قبول دارم اشتباه کردم و باید هر طور شده بود دست پسرم را می‌گرفتم و او را از درگیری دور می‌کردم. من داغدار پسر جوانم  شدم در حالی که همه تلاش خودم را کردم تا پسرم آسیب نبیند.در پایان، هیأت قضات برای صدور رأی دادگاه وارد شور شدند.

انتهای پیام