استعفای اینستاگرامی بی وقت‌تر از آن چیپ معروف

به گزارش خبرانلاین، چهره برافروخته و شاید هم هیچگاه ندیده ای را از یحیی دیدیم.مرد آرام، بازیکن ماخوذ به حیای دیروز که پس از نرسیدن به جام جهانی ۲۰۰۲ سر در یقه کرد و آرام گریست کجا و آنچه شامگاه آخرین پنجشنبه قرن چهاردهم دیدیم کجا؟ پشت آن همه خشم و عصبانیت چه بود؟ او چه چیزی را دید که آنگونه عنان از کف داد و علیه خودش و آرامش همیشگی‌اش قیام کرد؟ آیا تنها یک گل و ۲ امتیاز از دست رفته پشت آن هیاهو بود؟ نه تنها گل‌محمدی که تقریبا اکثر هواداران پرسپولیس شوکه شدند چون در آستانه کسب مهمترین ۳ امتیاز فصل بودند و به صورت خوشایندی همه چیز به نفع آنها در جریان بود. قبل از رسیدن به دقیقه ۸۱ و آن گل تساوی بخش باید دو ساعت به قبل از ماجرا برگردیم. بیم و امید چگونه شکل گرفت؟ ترکیب پرسپولیس که یک شب زودتر رسانه ای شده بود سرانجام بصورت رسمی تایید شد و دنیایی از سوال و ابهام را در ذهن میلکن و رسیدن به همان اعدادی که فصول قبل رسید. اما اگر آن امتیاز برای بالا بردن جام کفایت نکرد، نباید لقب بازنده را به این مجموعه داد.

استقلال اگر با موفق به کسب بیشترین امتیاز ممکن شود انگاه کار انها کارستان بوده و قطعا قبای قهرمانی برازنده شان است. پس بهتر است کادرفنی‌ و بازیکنان پرسپولیس و همچنین هواداران این تیم، بعد از کسب ۵ قهرمانی متوالی، چهره‌ای جنتلمنانه از خود ارائه دهند. به قهرمانی حریف احترام بگذارند تا نشان دهند در روز شکست هم از بهانه های شان قوی ترند. قهرمانان واقعی در روز شکست، قدرت و شخصیتشان را نشان می دهند نه در وقت کری خوانی و صدور بیانیه های سریالی. طوری بجنگید که اگر ناگهان به هر دلیلی، حکم پرونده کسر ۷ امتیاز از گلگهر شکست، عوض تحمل بزرگ‌ترین حسرت زندگی تان، سوپر کامبک تاریخی را  جشن بگیرید.

انتهای پیام