سینمای ایران و سندروم پایان باز

به گزارش خبرآنلاین، یازدهمین جلسه از هفتمین پاتوق فیلم کوتاه روز گذشته ۳ مرداد ۱۴۰۱، با نمایش ۴ فیلم کوتاه «یک حلقه معمولی» به نویسندگی و کارگردانی نوا رضوانی، «ساعت بازدید» به نویسندگی و کارگردانی وحید صداقت، «گرگ» به نویسندگی و کارگردانی بهروز شمشیری و «لبر کروموزوم ۱۷» به کارگردانی شروینه دیدنده برگزار شد.

در این رویداد علیرضا کاوه پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و کارگردان سینما به عنوان منتقد جلسه یازدهم، پس از اکران آثار با کارگردانان فیلم‌های به نمایش درآمده به گفتگو نشست و آثار را مورد تحلیل بررسی قرار داد.

کاوه در ابتدای صحبت‌های خود گفت: «فیلم‌های ساخته شده در سینمای کوتاه در سال‌های اخیر از نظر کیفیت و مولفه‌های سینمایی، رشد و موفقیت بسیار بیشتری از سینمای بلند داشته‌اند و چهار فیلمی که امررایطی که به فیلم‌نامه هم کمک می‌کند، از فلو بودن تصاویر بهره‌برداری شده است.»

پایان باز سندرم سینمای ایران است

کاوه در پایان با اشاره به فیلم «یک حلقه معمولی» ساخته نوا رضوانی گفت: یکی دیگر از سندرم‌های سینمای ایران، پایان باز و مینیمال بودن آن‌هاست.

او ادامه داد: «آن چیزی که خاص بودن یک اثر را به نمایش می‌کشد، اجرای درست یک ایده است. اولویت و ظرفیتی که جهان سوم در سینمای جهان دارد، تنوع و تکثر ایده‌هاست. در این شرایط نحوه اجرا کردن آن مهم است که فاصله طبقاتی جوامع را باهم متمایز می‌کند، توجه به ژانر هم در همین قالب است.»

جلسه دوازدهم پاتوق فیلم کوتاه تهران با دو هفته تاخیر به دلیل ایام سوگواری امام حسین (ع) در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ برگزار خواهد شد.

انتهای پیام