بعد از انقراض انسان، کدام گونه تکامل پیدا می کند؟

به گزارش سیتنا، ظهور فناوری‌های جدید و قدرتمند بدین‌معنی است که بشر باید با خطر نابودی خود مقابله کند. در نگاه نخست، این گفته شاید اندکی اغراق‌آمیز به‌نظر برسد؛ ولی چندان هم گفته بیراهی نیست. برای مثال، اختراع تسلیحات هسته‌ای نشان داده است که قدرت تخریب بشر چقدر می‌تواند سریع و در جهات کنترل‌ناپذیر رشد کند.

بمب اتمی در روزگاری که برای نخستین‌بار ساخته شد، هزار برابر قوی‌تر از موادمنفجره معمولی بود و تحولی دور از تصور برای بسیاری از افراد به‌شمار می‌رفت. این در حالی است که بسیاری از بمب‌های هیدروژنی نیز هزار بار قدرتمندتر از بمب‌های اتمی اولیه بودند.

در مدت چند دهه و دورانی که در ادبیات سیاسی از آن به‌عنوان «دوران جنگ سرد» ی تابه‌امروز)، ما انسان‌ها توانستیم خط و نوشتار و ریاضیات را توسعه دهیم و تحقیق درباره‌ی ماهیت واقعیت را شروع کنیم.

اکنون و در قرون آینده، ما به‌عنوان انسان‌های مدرن با تهدیدهایی روبه‌رو هستیم؛ تهدیدهایی که می‌تواند همه ما را به نابودی بکشاند. اگر به هر دلیلی نتوانیم اوضاع را مدیریت کنیم و به‌تعبیری تدبیر امور از دستانمان خارج شود، همه‌چیز برای همیشه خراب خواهد شد.

ممکن است خودآگاهی به آن مفهومی که اکنون می‌شناسیم، برای همیشه در جهان هستی از بین برود و تنها در چندصدمیلیون سال دیگر، شعله کوتاه و باریکی از خودآگاهی که برای مدتی سوسو می‌زده است، برای همیشه خاموش شود. در آن صورت، شاید کیهان برای همیشه به حالتی بازگردد که در ۹ میلیارد سال اول خود داشت: سرد و خالی و مُرده.

انتهای پیام