پهلوانی که عشق، جوان مرگش کرد

به گزارش سیتنا، از کودکی و نوجوانی پهلوان اکبرخان، خاطره‌ای روشن و قابل استناد ثبت نشده است. با این حال برخی تهران‌شناسان، اشتراک نظر دارند که اکبرخان در خانواده‌ای پرورش یافته که پایه اصول تربیتی در آن «مذهب»، «جوانمردی» و «ورزش» بوده است؛ اصولی که به‌طور حتم او را به گود زورخانه کشانده و مسلک بخشندگی آموخته است.

۱۲۹۰ زاد روز پهلوان اکبرخان پامناری است.

پهلوان هیئتی

سفره‌ای گشاده و فراخ داشت تا همسایه‌ای گرسنه روز را شب نکند. در این بازگویی روایت‌ها و نَقلِ قول‌ها، «دستمال ابریشمی بزرگ» برای رساندن خوراک به پشت دَرِ خانه فقرا و «زنجیر بلند یزدی» برای دفاع از ناموس در برابر متجاوز، بیشترین فراوانی تکرار را دارند. جوانان را به ورزش و کباده‌کشی تشویق می‌کرد تا هم سلامت بمانند و هم گذرهای محله، امن باشد. در مناسبت‌های مختلف مذهبی، هیئت و تکیه به راه می‌انداخت و عزاداران را هر عاشورا و تاسوعا از پامنار به چهارسوق بازار راهی می‌کرد. رسم داشت، «دوستکامی یادوزکومی»‌های مسجد امام در بازار بزرگ را پُر از شربت کند تا جان عزاداران حسینی تازه شود.

انتهای پیام