از بس پسر خردسالم در محل کارگریه کرد، او را کنار خیابان رها کردم

به گزارش خراسان، این زن درباره این ماجرای تلخ به مشاور و مددکار اجتماعی کلانتری گفت:

در یکی از شهرهای استان خراسان رضوی به دنیا آمدم و در کنار دو خواهر و یک برادرم زندگی می کردم. پدرم کشاورز بود اما هیچ گاه اجازه نمی داد ما در تنگنای مالی قرار بگیریم من هم فقط درس می خواندم و هر سال با رتبه ممتاز قبول می شدم تا این که در سال دهم تحصیل روزی هنگام برگشت به منزل متوجه موتورسواری شدم که مرا تعقیب می کرد.

او وقتی با موتورسیکلت از کنارم عبور می کرد لبخندی زد و گفت «عجب دختر سر به زیر و نجیبی!» هنوز چند قدم بیشتر فاصله نگرفته بودم که تکه کاغذی را به سمت من گرفت من هم درحالی که دستانم می لرزید بدون تفکر به فرجام این رفتار خیابانی تکه کاغذی که شماره تلفنش را روی آن نوشته بود از او گرفتمضیح دادم او هم پذیرفت که من به همراه فرزندم به مغازه اش بروم. او مردی با ایمان و مهربان بود و زیاد سخت گیری نمی کرد اما وقتی من در فروشگاه مشغول کار بودم گرمای زیاد فروشگاه پسرم را اذیت می کرد چرا که مکانی برای استراحت نداشت. گریه های زیاد نوزادم امانم را بریده بود دیگر تحمل این وضعیت اسفبار را نداشتم و نمی توانستم او را ساکت کنم تا این که بالاخره کنترلم را از دست دادم و در حالی که نوزادم را به شدت کتک می زدم از فروشگاه بیرون آمدم و او را در حاشیه خیابان رها کردم هنوز در حال ترک محل بودم که مردم متوجه ماجرا شدند و با پلیس 110 تماس گرفتند. افسران گشت کلانتری امام رضا (ع) خیلی زود به محل رسیدند و با دیدن آثار کتک کاری روی چهره پسرم مرا نیز به کلانتری هدایت کردند و …

انتهای پیام