19 مهر 1401 – 10:08
سیاره ما جانسختتر از آن چیزی است که فکرش را میکنیم، اما نباید از این نکته غافل شد که بشر این طور نیست.
به گزارش سیتنا از اسپیس، دایناسورها پس از تسلط بر زمین برای بیش از ۱۶۰ میلیون سال، سرانجام به لطف میهمانی از فضا، به نابودی کشیده شدند. حدود ۶۶ میلیون سال پیش، یک سیارک با وسعت حداقل ۱۰ کیلومتر، ضربهای سهمگین و ویرانگر به دنیای دایناسورها وارد کرد که باعث ایجاد ابرزمینلرزهها، سونامیها، فورانهای آتشفشانی و فجایع اقلیمی شد که خیلی سریع ۷۵ درصد از تمام موجودات زنده را منقرض کرد. اما با همه اینها، سیاره زمین پابرجا ماند.
حالا آیا این موضوع بدان معناست که سیاره ما در برابر هر برخورد سیارکی مقاوم است؟ اگر سیارک مخوفی که دایناسورها را از زمین محو کرد، برای پایان دادن به جهان کافی نبوده، پس چه چیزی لازم است؟ آیا یک سنگ فضایی واقعاً میتواند کل زمین را نابود کند؟ برای این کار چقدر باید بزرگ باشد؟
خبر خوب این است که حداقل تا ۱۰۰ سال آینده هیچ خطری از جانب یک سیارک بالقوه خطرناک، ما را تهدید نمیکند و اگر یک سنگ فضایی بالقوه خطرناک به شکل غیرمنتظرهای مسیر خود را تغییر دهد و سیاره ما را در معرض تهدید قرار دهد، ناسا برای آن چاره اندیشی کرده است. این آژانس فضایی در حال آزمایش طرحی برای مقابله با این خطر است.
ناسا در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲، یک موشک را به یک سیارک ۱۶۰ متری به نام دیمورفوس کوبید، به این امید که مسیر حرکت این سنگ فضایی را کمی تغییر دهد. خوشبختانه، دیمورفوس به سمت زمین در حرکت نیست و فقط یک سیارک آزمایشی بود، اما ناسا با این ماموریت که به عنوان تغییر جهت آزمایشی دوگانه سیارک”(DART) شناخته میشود، امیدوار است دریابد که آیا اصابت دادن یک فضاپیما با یک سیارک، راه حلی مناسب برای دفاع از زمین در آینده است یا خیر.
انتهای پیام