29 آبان 1401 – 05:21
گرچه اعتبار اختراع لامپ حبابی به توماس ادیسون میرسد، مخترعان زیادی پیش از او راه را برایش هموار کردند.
به گزارش سیتنا، گرچه توماس ادیسون معمولاً بهعنوان مخترع اصلی لامپ حبابی شناخته میشود، این مخترع مشهور آمریکایی تنها شخصی نبود که در توسعهی این فناوری تکاملی نقش داشت. الساندرو ولتا، همفری دیوی و جوزف سوان از چهرههای کلیدی در ابداع و توسعهی لامپ حبابی بودند.
پژوهشها و توسعهی اولیه
داستان لامپ حبابی مدتها پیش از آنکه توماس ادیسون حق ثبت اختراع اولین لامپ حبابی موفق را در سال ۱۸۷۹ دریافت کند، آغاز شد. در سال ۱۸۰۰، الساندرو ولتا مخترع ایتالیایی اولین روش کاربردی تولید برق به نام پیل ولتایی را ابداع کرد. این پیل از صفحات متناوب روی و مس ساخته شده بود و لایههایی از مقوای خیسخورده در آبنمک بین آنها قرار داشت. وقتی یک سیم مسی به یک انتهای پیل وصل شود، پیل اند بیش از ۱۲۰۰ ساعت بسوزد. بدینترتیب از بامبو برای فیلامنتهای حبابهای ادیسون استفاده شد تا اینکه در دههی ۱۸۸۰ تا اوایل ۱۹۰۰ مواد بادوامتری جای آنها را گرفتند. لویس هوارد لاتیمر یکی از پژوهشگران ادیسون در سال ۱۸۸۲ اختراع بهینهترین فیلامنت کربنی را ثبت کرد؛ و در سال ۱۹۰۳، ویلیس آر ویتنی فیلامنتها را به گونهای بهبود داد که بدون تیره شدن داخل حبابهای شیشهای درخشندگی خود را حفظ کنند.
ویلیام دیوید کولیدج، فیزیکدان آمریکایی در سال ۱۹۱۰ روش ساخت فیلامنتهای تنگستنی شرکت جنرال الکتریک را بهبود داد. تنگستن دارای بیشترین نقطهی ذوب در میان عناصر شیمیایی است. ادیسون این ماده را بهترین ماده برای فیلامنتهای لامپ حبابی درنظر گرفت؛ اما ماشینآلات لازم برای تولید تنگستن مرغوب در اواخر قرن نوزدهم موجود نبودند. امروزه تنگستن بهعنوان مادهی اصلی در لامپهای رشتهای کنونی به کار میرود.
انتهای پیام