11 دی 1401 – 09:54
در باورهای عمومی، هنگامی که میزان اکسیژن خون بالا باشد، خون قرمزرنگ است و به هنگام کمبود سطح اکسیژن در خون، خونمان به آبی میگراید. اما آیا واقعا همینطور است؟

به گزارش سیتنا، جواب یک کلمه است: نه! خون همیشه قرمزرنگ است. هر مولکول هموگلوبین (پروتئینی در گلبولهای قرمز که حامل اکسیژن است)، حاوی چهار اتم آهن است که نور قرمز را منعکس کرده و به خون ما رنگ قرمز میدهد. طیف رنگی قرمز خون، بسته به سطح اکسیژن خون تغییر میکند.
وقتی که هموگلوبین در ریهها اکسیژن را دریافت میکند، خون به رنگ قرمز آلبالویی روشن است. این همان خونی است که به سمت شریانها رفته و به بافتهای مختلف بدن میرسد.
به گفته دکتر کلبر فرترین، دستیار پروفسور هماتولوژی در دانشگاه پزشکی واشنگتن در سیاتل، خون بعد از تحویل دادن اکسیژن به بافتهای بدن، در مسیر بازگشت به سمت ریهها، دارای اکسیژن کمتری بوده و رنگ آن به قرمز تیره میگرگفت:«اگر نوک انگشتان ما صورتی رنگ به نظر میرسند، به این خاطر است که رگها خیلی نزدیک به سطح پوست هستند.»
شرایطی مشابه با مراحل ابتدایی کبودی بدن که هنگامی اتفاق میافتد که خون از رگها خارج شده باشد. اگر این مصدومیت نزدیک به سطح پوست باشد، کبودی به رنگ قرمز یا بنفش پدیدار میشود. ولی در صورتی که عمقیتر باشد، رنگ آن بنفش-آبی به نظر میرسد. واقعیت این است که رنگ خون ما تغییری نمیکند و تنها بحث این است که ما چطور آن را میبینیم.
لازم به ذکر است که خون آبی در طبیعت وجود دارد و دست کم در موجوداتی مثل خرچنگها، لابسترها، اختاپوسها و عنکبوتها دیده میشود. طبق اعلام انجمن شیمی آمریکا، به دلیل اینکه به جای آهن، مس در خون این موجودات وجود دارد، همین باعث میشود تا خونشان به رنگ آبی باشد.
انتهای پیام
