یک کهکشان، دو نما؛ تصویری که «هابل» و «جیمزوب» ثبت کرده‌اند

به گزارش سیتنا، پاسخ به پرسش‌های مطرح شده، به دو عامل اصلی بستگی دارد؛ یکی از آن‌ها میدان دید تلسکوپ است، یعنی هر تلسکوپ چه پهنه‌ای از آسمان را پوشش می‌دهد. برخی از تلسکوپ ها برای مشاهده مناطق وسیعی از آسمان با جزئیات کمتر، مفید هستند و به عنوان تلسکوپ های پیمایشی برای شناسایی اجرام برای تحقیقات بیشتر یا نگاه کردن به کیهان در مقیاس بزرگ کار می‌کنند. مانند اقلیدس که اخیراً پرتاب شده است. در حالی که دیگر تلسکوپ‌ها، مانند تلسکوپ فضایی هابل، به مناطق کوچکی از آسمان با جزئیات زیاد نگاه می‌کنند، که برای مطالعه اجرام خاص مفید است.

عامل مهم دیگر برای تلسکوپ های فضایی طول موجی است که با آن‌ها کار می‌کنند. هم تلسکوپ فضایی s/body/2023-7-10%207-13-43.jpg?itok=x7JqXleQ” width=”617″ loading=”lazy”>
این بار تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصویر کهکشان عجیب و غریب NGC 3256 را ثبت کرده‌است. این کهکشان از برخورد بین دو کهکشان مارپیچی تشکیل شده‌است که احتمالاً 500 میلیون سال پیش رخ داده است و با توده‌هایی از ستاره‌های جوان که در اثر برخورد گاز و غبار حاصل از برخورد دو کهکشان تشکیل شده‌اند، پوشیده شده است.

تصویر هابل همان کهکشان را نشان می‌دهد اما در طول موج متفاوتی دیده می‌شود و در اصل در سال 2018 گرفته شده‌است. در حالی که نمای مادون قرمز وب به آن اجازه می‌دهد تا از میان ابرهای غبارآلود نگاه کند، در محدوده نور مرئی که هابل در آن عمل می کند، رشته های تاریکی ایجاد می‌شود که دید آن را مسدود می‌کنند.

انتهای پیام