21 تیر 1402 – 06:33
سفر زیردریایی تایتان به محدودهای از اقیانوس که کشتی تایتانیک در آن آرام گرفته، قرار بود یک سفر علمی تفریحی باشد که در نهایت به یک تراژدی منتهی شد. بدتر آن بود که زمانی که این زیردریایی منفجر شد، تا ساعتها و روزها، از سرنوشت آن اطلاع دقیقی در دست نبود؛ اما مسئولان و محققان چطور توانستند از آنچه بر این زیردریایی گذشته اطلاع پیدا کنند؟
به گزارش سیتنا، واقعیت این است که شبکه مخفی میکروفونهای زیرآب، صدایی را شنیدند که گمان میرفت مربوط به لحظه انفجار زیردریایی تایتان بوده که در اثر فشار بیرونی له و منفجر شده است.
نیروی دریایی آمریکا بلافاصله بعد از شنود این صداها، ماجرا را به جستجوگرانی که در جستجوی این زیردریایی بودند اطلاع داد و این تنها سرنخ و مدرک موجود در این رابطه بود، تا اینکه جستجوگران توانستند بخشهای باقی مانده از زیردریایی گمشده را بیابند.
داستان از کجا شروع شد؟
روز یکشنبه، هجدهم ژوئن بود که نیروی دریایی آمریکا33″ src=”https://www.citna.ir/sites/default/files/styles/content/public/images/body/5880000.jpg?itok=41c8AQ_Q” width=”360″ loading=”lazy”>
آیا تنها نیروی دریایی آمریکا از این سیستم بهرهمند است؟
لازم به ذکر است که نیروی دریایی آمریکا تنها سازمانی نیست که از این توانایی برخوردار است و سازمان معاهده ممنوعیت جامع آزمایش (CTBTO) که سازمانی بینالمللی برای نظارت بر کره زمین از حیث آزمایشهای تسلیحات هستهای است، یک بار شکستن یک زیردریایی گم شده را شناسایی کرده بود.
CTBTO دارای شبکهای جهانی از حسگرها به نام سیستم نظارت بینالمللی است که شامل ۱۱ حسگر هیدروآکوستیک میشود. در سال ۲۰۱۸ بود که این حسگرهای زیر آب، انهدام زیردریایی آرژانتینی ARA San Juan را از فاصله حدود ۸ هزار کیلومتری شناسایی کرده بودند.
انتهای پیام