24 مرداد 1402 – 07:54
کارشناسان سالهاست که پایان عمر رمز عبور را وعده میدهند، اما شکی نیست که با گذشت زمان، وابستگی مردم به رمز عبور کمتر میشود، آنها در سیستمهای مختلف از رمز عبوری یکسان استفاده میکنند، آن را یادداشت میکنند و واقعا برای تامین امینت هیچ چیزی دچار مشکل نمیشوند.
به گزارش سیتنا به نقل از ایندیپندنت، سال ۱۹۶۱ است و فرناندو کورباتو، دانشمند رایانه در امآیتی، با مشکلی مواجه شده است. این دانشگاه رایانههای بزرگی دارد که فایلهای بزرگی در آن ذخیره شدهاند و هرکسی میتواند به آنها دسترسی داشته باشد.
راهحل فناوریای به نام رمز عبور بود که بیش از ۶۰ سال است در تمام رایانهها روزبهروز گسترش یافته است و کاربران را آزار میدهد.
راه حل کورباتو ساخت سیستمی بود که فایلها را فقط با مجموعه صحیحی از حروف باز میکرد و همزمان برای امنیت فایلها و بهاشتراکگذاری منابع محاسباتی در زمانی که این منابع ارزشمند و محدود بودند کاربرد داشت.
یک سال بعد در سال ۱۹۶۲، آلن شر، یکی دیگر از دانشمندان رایانه در موسسه فناورلات خاص خود را دارند. امنیت بیومتریک ممکن است به دلیل میزان خطا، نتواند مالک واقعی را شناسایی کند یا با اثر انگشت و سایر اطلاعات جعلی فریب داده شود؛ از این قسمت بدن به این دلیل استفاده میشود که تغییر نمیکند، اما وقتی کسی یکبار اطلاعات را سرقت کرده باشد، [آن اطلاعات] تا ابد معتبر است و نمیتوان آن را مثل رمز عبور تغییر داد.
کارشناسان سالها است که پایان عمر رمز عبور را وعده میدهند. در سال ۲۰۰۴، بیل گیتس در یک نشست امنیتی در سانفرانسیسکو گفت که این فناوری بهزودی عرضه میشود.
او گفت: «شکی نیست که با گذشت زمان، وابستگی مردم به رمز عبور کمتر میشود. آنها در سیستمهای مختلف از رمز عبوری یکسان استفاده میکنند، آن را یادداشت میکنند و واقعا برای تامین امینت هیچ چیزی دچار مشکل نمیشوند.»
تقریبا ۲۰ سال بعد، پیشبینی گیتس در تشخیص این مشکل درستتر از سرعت آن بود. اما فناوری جدید ممکن است همچنان حق را به او بدهد.
انتهای پیام