روزنامه ایران نوشت: تیر سال ۱۴۰۳ گزارش قتل مردی ۶۰ ساله با شلیک گلوله به سرش در یکی از بوستانهای غرب تهران به پلیس اعلام شد.
با شناسایی خانواده مقتول همسر وی مدعی شد: «من قاتل را میشناسم. او مردی ۶۵ ساله است که مزاحم من میشد و ازمن باج خواهی میکرد. او همسرم را کشت.»
با این اظهارات متهم دستگیر شد و در بازجوییهای فنی به قتل اعتراف کرد و گفت: «همسر مقتول قرار بود ۲۰۰ میلیون تومان به من بدهد تا همسرش را بکشم. از چند سال قبل با سمیرا آشنا شده بودم و او چندین بار درباره اخلاق و رفتارهای تند و خشن همسرش صحبت کرده بود و میگفت حاضر است همه اموالش را بدهد تا از او جدا شود، اما او طلاقش نمیدهد. من هم شوهرش را کشتم و ۲۰ میلیون تومان هم پرداخت کرده است.»
در ادامه تحقیقات و با اینکه متهم اصلی در چند بازجویی دیگر و همینطور در بازسازی صحنه جرم به قتل با جزئیات اعتراف کرده بود در آخرین مرحله اعترافاتش را پس گرفت و مدعی شد: «من قاتل نیستم. شب حادثه سمیرا را دیدم که با اسلحه به همسرش شلیک کرد و بعد هم کلت را داخل ماشین من انداخت و سوار ماشینش شد و رفت من هم از ترسم اسلحه را به شهرستان بردم و مخفی کردم.»
با تکمیل تحقیقات برای مرد میانسال به اتهام مباشرت در قتل عمدی، شرب خمر و خرید و نگهداری اسلحه غیرمجاز و برای سمیرا به اتهام معاونت در قتل کیفرخواست صادر و پرونده برای رسیدگی به شعبه ۱۰ دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.