به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، اگر از شما بپرسند تا حالا چند بار با والدینتان بحث کردهاید، پاسخی دارید یا تعداد دعواها از دستتان در رفته؟!شاید احساس کرده باشید که از وقتی به دوران نوجوانی رسیدهاید؛ اختلاف نظرتان با والدین خود بیشتر شده. گوشهایتان را تیز کنید. صدای زنگ خطر را میشنوید؟ ادامه دار شدن این مسئله، اصلا خوب نیست.
یک مسیر ساده اما موثر
گاهی احساس میکنیم از طرف والدین درک نمیشویم و تلاشهایمان بیفایده است. چگونه در این شرایط گفت و گو را شروع کنیم یا اصلا چه بگوییم؟
بنابر روایت فارس، سیده نرگس موسوی مشاور نوجوان و فردی راهکاری درباره این لحظات را به ما یاد میدهد:
قدم اول
از همین امروز تمرین کنید که همیشه انتظارتان از دیگران در حداقل باشد. از حالت انتظار به حالت ارائه دادن تغییر وضعیت بدهید.
قدم دوم
<ام به معنای بله قربان گفتن نیست.
احترام یعنی حفظ کردن اعتبار خود. وقتی در یک رابطه، شما با بیادبی صحبت یا رفتار کنید؛ دیگران به جای این که به صحبت و منظور شما فکر کنند، رفتارتان را زیر ذره بین میگیرند. این یعنی خواسته درست شما، زیر سایه رفتار اشتباه گم شده و جدی گرفته نمیشوید.»
ناامیدی ممنوع
موسوی از خطر بیخیالی میگوید: «هیچ وقت قید صحبت با والدین را نزنید. قوانین گفت و گو را رعایت کنید و بعد وارد صحبت شوید. اگر با صحبت از مسیر درست هم به نتیجه نرسیدید؛ از کلید زمان استفاده کنید. قرار نیست همین امروز همه تفاهمهای دنیا را رقم بزنید!
گاهی سکوت میتواند به شکل دیگری روی والدین موثر باشد. یکی از اهداف شما در مسیر رشد، مدیریت شرایط دشوار و حفظ آرامش در آن است.»